Walckenaeria capito – gatunek pająka z rodziny osnuwikowatych. Zamieszkuje Europę, palearktyczną Azję i Kanadę.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1861 roku przez Nicolasa Westringa na łamach „Göteborgs Kungliga Vetenskaps och Vitterhets Samhälles Handlingar” pod nazwą Erigone capito. Oryginalnego opisu dokonano na podstawie samca, natomiast samicę jako pierwszy opisał Octavius Pickard-Cambridge w 1873 roku pod nazwą Neriene pudens. Synonimizacji N. pudens z omawianym taksonem dokonał w 1916 roku Arthur R. Jackson. Kombinację Walckenaeria capito jako pierwsi zastosowali Cornelius Chyzer i Władysław Kulczyński w 1894 roku, ale w XX wieku często stosowana była nazwa Wideria capito. Wideria zsynonimizowana została ostatecznie z Walckenaeria w 1963 roku przez Petera Merretta.
Morfologia Samce osiągają od 2,5 do 3 mm, a samice od 2,6 do 3,5 mm długości ciała.
Karapaks jest brązowy z ciemniejszymi liniami promienistymi i krawędziami. U samicy część głowowa jest tylko nieznacznie wyniesiona, u samca natomiast występują silnie wyniesiony, niemal szypułkowaty płat głowowy z oczami tylno-środkowymi, a na przedzie jeszcze wyrostek z oczami przednio-środkowymi, wyglądający jak drugi płat. Większe i rozrzucone na większej powierzchni oczy odróżniają samicę omawianego gatunku od bardzo podobnej samicy W. acuminata. Długość sternum jest większa niż szerokość. Odnóża są żółtopomarańczowe. Golenie pary pierwszej i drugiej mają po dwie makroskopowe szczecinki (kolce), pozostałych par zaś po jednej takowej. Nadstopie pierwszej pary ma trichobotrium umieszczone między 0,6 a 0,65 długości. Trichobotrium obecne jest także na nadstopiach ostatniej pary.
Opistosoma (odwłok) ma ubarwienie szare, na wierzchu z szeregiem jasnych kropek w części przedniej i szewronami w części tylnej. Genitalia samicy cechują się płytką płciową wyraźnie wyodrębnioną od pozostałej części epigyne.
Ekologia i występowanie Pająk ten zasiedla górskie i nadmorskie tereny kamieniste, łąki od podmokłych po suche oraz zadrzewienia. Bytuje pod kamieniami i na niskiej roślinności. Aktywne osobniki obu płci spotyka się przez cały rok, ale szczyt pojawu dorosłych samców ma miejsce od października do marca.
Gatunek holarktyczny. W Europie znany jest z Hiszpanii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Serbii oraz europejskiej części Rosji. W Azji notowany jest z Azerbejdżanu, syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji, Kazachstanu i Korei. W nearktycznej Ameryce Północnej znany jest z Kanady. W Polsce wykazywany jest głównie ze wschodu i południa kraju.
Przypisy
Kategoria:Osnuwikowate Kategoria:Pająki Ameryki Północnej Kategoria:Pająki Azji Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1861 roku