Kazimierz Józef Gorzycki (ur. 22 października 1865 w Stanimirzu, zm. 2 kwietnia 1912 we Lwowie) – polski historyk, nauczyciel, w latach 1898–1901 prezes Towarzystwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza.
Życiorys Studiował historię na Uniwersytecie Lwowskim. Podczas studiów był członkiem Czytelni Akademickiej. W 1885 roku po ukończeniu studiów pracował jako nauczyciel historii i geografii we lwowskich gimnazjach. W 1898 został przewodniczącym Zarządu Głównego Towarzystwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, które powstało we Lwowie. Po zatwierdzeniu statutu, podczas pierwszego walnego zgromadzenia, które odbyło się 17 marca 1899 roku został wybrany prezesem. Z polecenia wiceprezydenta Rady Szkolnej Krajowej Michała Bobrzyńskiego został zwolniony z pracy. Zatrudnienie znalazł w Archiwum Miejskim we Lwowie. Był członkiem Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej. Pracował jako redaktor w pismach „Praca” i „Robotnik”. W 1891 roku był jednym z współzałożycieli stowarzyszenia kształceniowo-zapomogowego dla robotników „Siła”.
Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.
W 1892 roku ożenił się z Adolfiną Gorzycką-Wieleżyńską (po raz drugi wyszła za mąż w 1914 roku za Aleksandra Wieleżyńskiego), Mieli 2 dzieci: córkę Jadwigę (żona Adama Próchnika) i syna Wincentego Gorzyckiego.
Publikacje Połączenie Rusi Czerwonej z Polską przez Kazimierza Wielkiego Lwów 1880 Kwiestya lennego zwierzchnictwa Polski do Pomorza za rządów Kazimierza Wielkiego Lwów1895 Nowa teorya socyologiczna prof. dra Muckego Lwów 1897 Zarys społecznej historyi państwa polskiego Lwów 1902 Zarys historyi chłopów w dawnej Polsce do zniesienia poddaństwa Lwów 1902 Zarys historyi społecznej państwa polskiego. T. 1-2 Lwów 1903
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1865 Kategoria:Zmarli w 1912 Kategoria:Polscy historycy