Improphantes contus – gatunek pająka z rodziny osnuwikowatych. Występuje na stepach i półpustyniach południowej Niziny Wschodnioeuropejskiej.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2007 roku przez Andrieja Tanasiewicza i Tatianę Piterkinę na łamach „Arthropoda Selecta”. Jako miejsce typowe wskazano okolice Żanybeku w Kazachstanie. Epitet gatunkowy oznacza po łacinie „bosak” i odnosi się do kształtu lamella characteristica w aparacie kopulacyjnym samca.
Morfologia Holotypowy samiec ma 2,5 mm długości ciała przy prosomie długości 1,15 mm i szerokości 0,98 mm, a paratypowa samica ma 2,85 mm długości ciała przy prosomie długości 0,98 mm i szerokości 0,85 mm. Karapaks jest jasnobrązowy z wąskim, czarnym obrzeżeniem krawędzi. Kolorystyka odnóży jest żółta. Spośród ud tylko te pierwszej pary mają po jednej szczecince makroskopowej (kolcu). Goleń pierwszej pary ma dwa takie kolce, drugiej i trzeciej jeden lub dwa, a czwartej co najwyżej jeden. Nadstopie pierwszej pary ma trichobotrium umieszczone w 0,22 długości.
Nogogłaszczek samca cechuje się małą wypustką w tylno-grzbietowej części cymbium, U-kształtnym paracymbium z czterema ząbkami u podstawy płata odsiebnego, bosakowatą odsiebną częścią lamella characteristica oraz półksiężycowatym embolusem z ostrą, ząbkowatą częścią właściwą.
Genitalia samicy mają jajowaty w zarysie i stożkowaty w widoku grzbietowym proskapus, wąską i pozbawioną wypustki środkową część trzonka, dobrze wykształconą jego część tylną oraz niezbyt głęboko wciętą tylno-środkową płytkę epigynalną.
Ekologia i występowanie Pająk ten zasiedla płaty roślinności stepowej o różnorodnym składzie roślinności zielnej i przyległe tereny półpustynne. Aktywne osobniki dorosłe spotyka się w kwietniu i maju.
Gatunek palearktyczny, endemiczny dla południowej części Niziny Wschodnioeuropejskiej, podawany z południa europejskiej części Rosji i północno-zachodniego Kazachstanu.
Przypisy
Kategoria:Osnuwikowate Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2007 roku