Brigida Banti, także Brigida Banti-Giorgi (ur. 30 września 1755 w Monticelli d’Ongina, zm. 18 lutego 1806 w Bolonii) – włoska śpiewaczka operowa.
Życiorys Urodziła się 30 września 1755 w Monticelli d’Ongina w prowincji Piacenza. Dysponowała sopranem dramatycznym. Zaczęła od występów na ulicach, prawdopodobnie ze swoim ojcem mandolinistą Carlem Giorgim. Jej wykonania odznaczały się doskonałością głosu i techniki. Zdobyła popularność w 1776 roku w Paryżu, występując w operach buffach. Była protegowaną królowej Marii Antoniny. W 1779 roku przeniosła się do Londynu, gdzie związała się z weneckim choreografem i tancerzem . Pobrali się w Amsterdamie w 1780 roku. Po powrocie do Italii śpiewaczka zaczęła występować w we Florencji w 1781 roku. W 1786 roku na zaproszenie króla Stanisława Augusta Poniatowskiego przybyła do Warszawy, znajdując zatrudnienie jako śpiewaczka na dworze królewskim (od września 1786 do lutego 1787). W tym okresie współpracowała z Giovannim Battistą Viottim. W Polsce urodziła pierwszego syna, dająć mu na imię Stanislaus na cześć monarchy-mecenasa. Po powrocie do Włoch występowała w Teatrze San Carlo w Neapolu, w mediolańskiej La Scali oraz weneckim Teatro La Fenice. W 1790 roku otrzymali wraz z mężem honorowe obywatelstwo Bolonii. Zmarła w Bolonii 18 lutego 1806 roku. Podczas przeprowadzonej po śmierci sekcji stwierdzono nadzwyczajną pojemność płuc wokalistki. Artystka została pochowana w bolońskiej kartuzji.
Przypisy
Kategoria:Artyści związani z Bolonią Kategoria:Włoskie śpiewaczki operowe Kategoria:Włoskie soprany Kategoria:Urodzeni w 1755 Kategoria:Zmarli w 1806