Cahal Pech – średniej wielkości miasto Majów położone w zachodniej części Belize, nieopodal współczesnej miejscowości San Ignacio (leżącej w dystrykcie Cayo). Miasto Cahal Pech było zamieszkiwane od ok. 1200 roku p.n.e. aż do ok. 800 roku n.e., w XX wieku stało się przedmiotem badań archeologicznych podjętych na szerszą skalę po prowadzonej w latach 70. i 80. działalności rabunkowej.
Opis i historia miasta Miasto Cahal Pech składało się z ok. 34 budowli rozmieszczonych wokół kilku placów, część zabudowy nie była przeznaczona na cele mieszkalne. Na terenie miejscowości odkryto m.in. ołtarz, budynek utożsamiany z łaźnią parową oraz groblę komunikacyjną. Najstarsze ślady osadnictwa w Cahal Pech datowane są na okres między 1200 a 1000 rokiem p.n.e., ówcześni mieszkańcy prowadzili gospodarkę opartą na rolnictwie i zbieractwie. Przed 600 rokiem p.n.e. wśród mieszkańców Cahal Pech wykorzystywany był jadeit oraz obsydian. Miejscowość pozostawała zamieszkiwana aż do ok. 800 roku n.e., kiedy to została opuszczona z nieznanych przyczyn.
Pierwsze informacje o Cahal Pech zostały opublikowane pod koniec lat 30. XX wieku. W 1951 roku Linton Satterthwaite opublikował krótkie omówienie wyników prowadzonych przez siebie badań archeologicznych w tym terenie. Następnie podobną działalność w tym terenie prowadził Gordon Willey, który również poświęcił Cahal Pech zwięzły opis. W latach 70. i 80. stanowisko ucierpiało z powodu działalności rabunkowej; w odpowiedzi na te zagrożenia zainicjowany został program badań archeologicznych realizowany przez Belize Tourism Industry Association i The Belize Department of Archaeology przy wsparciu finansowym udzielonym ze strony Canadian Commission for UNESCO oraz Uniwersytetu Trent.
Przypisy
Kategoria:Miasta Majów w Belize Kategoria:San Ignacio (Belize)