Tadeusz Mikoś (ur. 21 stycznia 1894 w Humniskach, zm. 29 lipca 1955 we Wrocławiu) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Franciszka i Rozalii z Barbarów, urodzony 21 stycznia 1894 w Humniskach, w ówczesnym powiecie brzozowskim Królestwa Galicji i Lodomerii. Uczył się w c. k. Gimnazjum w Sanoku. Od 1906 należał do „Zarzewia”, a od 1912 do Polskich Drużyn Strzeleckich. Pełnił funkcję instruktora 49 Drużyny Strzeleckiej w Brzozowie.

6 sierpnia 1914 w Krakowie wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do 2 kompanii III batalionu. Wiosną 1915 został przeniesiony do 2 oddziału karabinów maszynowych 1 pułku piechoty. W 1916 w walkach nad Stochodem został ranny. We wrześniu tego roku został przeniesiony do oddziału karabinów maszynowych 7 pułku piechoty, a w następnym roku do oddziału km 1 pułku piechoty. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) został wcielony do cesarskiej i królewskiej armii. Walczył na froncie w szeregach 110 pułku piechoty. W 1918 został przeniesiony do batalionu zapasowego 40 pułku piechoty, a w sierpniu tego roku skierowany do szkoły oficerów rezerwy w Mürzzuschlag.

1 listopada 1918 w Krakowie wstąpił do 5 pułku piechoty Legionów i w jego szeregach walczył na wojnie z Ukraińcami. W kwietniu 1919 został dowódcą kompanii karabinów maszynowych. W sierpniu 1920 został przydzielony do 205 ochotniczego pułku piechoty na stanowisko dowódcy 1 kompanii. W tym samym miesiącu wyróżnił się w walkach z bolszewikami, w szczególności w bitwie nad Wkrą. 15 września tego roku dowódca I batalionu 205 pp, kapitan Adam Wilczyński sporządził wniosek na odznaczenie Orderem Virtuti Militari, w którym napisał:

Wniosek został poparty przez dowódcę pułku, majora Bernarda Monda, dowódcę I Brygady, podpułkownika Mieczysława Ścieżyńskiego, dowódcę Dywizji Ochotniczej, podpułkownika Adama Koca i dowódcę 3 Armii, generała porucznika Władysława Sikorskiego.

Od kwietnia do sierpnia 1921 brał czynny udział w III powstaniu śląskim, po czym wrócił do 5 pp Leg. na stanowisko dowódcy kompanii. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1157. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Następnie przez dwa lata pełnił obowiązki dowódcy batalionu. W 1926 został przeniesiony do 30 pułku piechoty w Warszawie na stanowisko dowódcy kompanii. 18 lutego 1928 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1928 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 66. lokatą. W kwietniu tego roku został wyznaczony na stanowisko oficera sztabowego pułku. W listopadzie 1928 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Biura Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko referenta. W lipcu 1929 wrócił do 30 pp na stanowisko dowódcy batalionu. W marcu 1932 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie na stanowisko inspektora wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego. Od kwietnia 1935 do marca 1939 pełnił służbę w 18 pułku piechoty w Skierniewicach na stanowisku dowódcy III batalionu. Na podpułkownika awansował ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 8. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Następnie został przeniesiony do 57 pułku piechoty w Poznaniu na stanowisko I zastępcy dowódcy pułku. We wrześniu 1939 na stanowisku zastępcy dowódcy Ośrodka Zapasowego 14 Dywizji Piechoty. 23 września na czele batalionu liczacego 621 żołnierzy znalazł się w rejonie Wielimcza i rano następnego dnia rozpoczął marsz do Zamszan. 25 września 1939 dowodzony przez niego oddział został podporządkowany komandorowi Witoldowi Zajączkowskiemu i pomaszerował z Krymna do Włodawy.

Zmarł 29 lipca 1955 we Wrocławiu i został pochowany na cmentarzu św. Maurycego (sektor 2, rząd 1, kwatera 14–15).

Był żonaty z Wandą z Kostaneckich (1899–1975), z którą miał syna Zbigniewa Józefa Napoleona (1922–1981).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2883 – 20 maja 1921 Krzyż Niepodległości – 24 maja 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 1933 „za zasługi na polu przysposobienia wojskowego i wychowania fizycznego” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku Kategoria:Członkowie Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie” Kategoria:Członkowie Polskich Drużyn Strzeleckich Kategoria:Dowódcy batalionów 18 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Dowódcy batalionów 30 Pułku Strzelców Kaniowskich Kategoria:Ludzie urodzeni w Humniskach Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 5 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Oficerowie 30 Pułku Strzelców Kaniowskich Kategoria:Pochowani na Cmentarzu św. Maurycego we Wrocławiu Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy III powstania śląskiego Kategoria:Uczestnicy bitwy o Lwów 1918–1919 (strona polska) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zastępcy dowódcy 57 Pułku Piechoty Wielkopolskiej Kategoria:Zmarli w 1955 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze piechoty Legionów Polskich