José Cabrero Arnal (ur. 6 września 1909 w Castilsabás, zm. 7 września 1982 w Antibes) – hiszpański rysownik komiksowy, twórca francuskich serii powojennych, w tym Placid et Muzo oraz Pif le chien. Ochotnik w wojnie domowej w Hiszpanii, więzień obozu koncentracyjnego Mauthausen, po II wojnie światowej związany głównie z francuską prasą komunistyczną, w tym „L’Humanité” i magazynem „Vaillant”.
Życiorys
Okres przedwojenny Wychował się w ubogiej rodzinie rolniczej w Aragonii. Około 1920 przeprowadził się wraz z rodziną do Barcelony, gdzie podjął pracę jako stolarz i mechanik, równocześnie rozwijając talent rysunkowy.
Zadebiutował w dziecięcych magazynach „Algo”, „TBO” oraz „El Hogar y la Moda”. W latach 30. tworzył humorystyczne komiksy ze zwierzętami w stylu Disneya dla pisma „KKO”, m.in.:
Perrerías y Gaterías Aventuras de Arrechucho y su amo Don Perucho, postacie Morronguitonipolitis czy koguta Gallo Kiki.
Największą popularność zdobył w magazynie „Pocholo”, gdzie publikował m.in. serię Guerra en el País de los Insectos (1933–1934), Viajes Extraordinarios del Perro Top (1935) oraz Hazañas de Paco Zumba.
Wojna domowa w Hiszpanii Po wybuchu wojny domowej w 1936 służył jako ochotnik w armii republikańskiej. Walczył m.in. w 27. Dywizji Armii Wschodniej i 134. Brygadzie Mieszanej. Jego ojciec został rozstrzelany w 1939 po zajęciu Hueski przez wojska Franco.
Po upadku Barcelony w 1939 Arnal przeszedł przez granicę francuską w ramach masowego exodusu znanego jako La Retirada. Następnie był więziony w improwizowanych obozach w Argelès, Barcarès, Saint-Cyprien i Agde.
II wojna światowa i Mauthausen W 1940 Niemcy zajęli pozycje wojsk francuskich na Linii Maginota, a Arnal – jako hiszpański ochotnik – został pojmany i deportowany do obozu koncentracyjnego Mauthausen, gdzie przebywał do 1945. Pracując w biurze obozowym oraz w fabryce Steyr-Münichholz, przetrwał wojnę dzięki talentowi rysownikowi, który wykorzystywano m.in. do tworzenia rysunków dla Schutzstaffel.
Kariera we Francji Po wojnie Arnal osiadł w Paryżu i rozpoczął współpracę z magazynem „Vaillant” (od 1946). Początkowo tworzył humorystyczne paski i ilustracje.
W 1946 stworzył duet niedźwiedzia Placyda i lisa Muzo – Placid et Muzo – który w krótkim czasie stał się jedną z najpopularniejszych serii magazynu „Vaillant”. Komiks łączył slapstick, kreskówkową estetykę Disneya i bogatą galerię postaci zwierzęcych.
Pracował także dla „L’Humanité”, tworząc m.in. serie Clopinet, Bouldegomme et Nez-au-Vent oraz baśniowy cykl Oscar, le Petit Canard / Becdor. Publikował w dodatkach dziecięcych i w prasie regionalnej.
W 1948 na łamach „L’Humanité” zadebiutował Pif le Chien – najsłynniejsza postać Arnala. W 1952 komiks przeszedł również do magazynu „Vaillant”, w którym Pif szybko stał się maskotką pisma. A od lat 60. seria funkcjonowała jako główna marka magazynu „Pif Gadget”, czyli kontynuacji „Vaillant”.
Arnal tworzył również Roudoudou, Riquiqui, Fifine et Fonfon oraz liczne krótkie formy dla magazynów dziecięcych.
Późniejsze lata Od lat 50. – z powodu pogarszającego się zdrowia – stopniowo przekazywał swoje serie innym rysownikom, w tym Rogerowi Masowi, Louisowi Cance i Michelowi Mottiemu.
Śmierć Zmarł w Antibes 7 września 1982, nigdy nie uzyskawszy obywatelstwa francuskiego.
Przypisy
Linki zewnętrzne José Cabrero Arnal w bazie Goodreads
Kategoria:Francuscy autorzy komiksów Kategoria:Hiszpańscy autorzy komiksów Kategoria:Francuscy rysownicy Kategoria:Uczestnicy hiszpańskiej wojny domowej Kategoria:Uczestnicy kampanii francuskiej 1940 Kategoria:Więźniowie KL Mauthausen-Gusen Kategoria:Hiszpańscy komuniści Kategoria:Francuscy komuniści Kategoria:Francuscy pisarze XX wieku Kategoria:Hiszpańscy pisarze XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1982