Regiment dragonii pułkownika Damnitza – oddział koronny autoramentu cudzoziemskiego wojska I Rzeczypospolitej przełomu XVII i XVIII wieku (okresu wielkiej wojny północnej).
Charakterystyka Dragonia jako rodzaj wojsk zaciężnych zaliczanych do „ludu ognistego” była w zasadzie piechotą, konie bowiem służyły jej wyłącznie do przemarszów, a walczyła głównie pieszo. Regimenty dragońskie liczyły przeciętnie 400–600 porcji. Sztab regimentu obejmował zazwyczaj pułkownika, majora, regimentskwatermistrza, wachmejsterlejtenanta, rgnsfuriera, rgnscyrulika, rgnsdobosza i rgnsprofosa. Regiment dzielił się na 6 kompanii (w tym lejbkompania pułkownika).
W XVII wieku wojska Rzeczypospolitej prowadziły działania wojenne na kilku frontach. Walczyły z wojskami szwedzkimi, powstańcami Chmielnickiego, Carstwem Moskiewskim, Tatarami Chanatu Krymskiego i Imperium Osmańskim.
Przeciągająca się wielka wojna północną wymusiła na walnej radzie warszawskiej uchwalenie wysokich podatków na wojsko. Po 16 kwietnia 1710 reorganizacją armii zajęli się hetmani. Podczas podziału na leża zimowe dragonia liczyła 23 regimenty i frejkompanie w sile 10 500 porcji. Regiment pułkownika Damnitza liczył 8 chorągwi, każda po 75 koni.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Regimenty dragonii I Rzeczypospolitej Kategoria:Dragonia koronna w dobie wojny północnej Kategoria:Regimenty autoramentu cudzoziemskiego