Sopel – część wsi Ziewanice w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Głowno, na wschodnim brzegu rzeki Mrogi.
Rzeka Mroga stanowiła długo granicę powiatową między Ziewanicami w powiecie brzezińskim (gmina Bratoszewice) a Soplem w powiecie łowickim (gmina Lubianków). Sprawiło to, że obie miejscowości są słabo zespojone geograficznie.
Historia Sopel powstał w XV wieku na obszarze Ziewanic Małych (lub Ziewaniczek), które rozpadły się na Ziewanice-Gawronki (dziesiejsze Gawronki) i Ziewanice Soplowe (dziesiejszy Sopel).
Pod zaborem rosyjskim Sopel (rus. Сопель) był siedzibą władz gminy Lubianków w powiecie łowickim w guberni warszawskiejВолости и гмины 1890 года. - СПб. : Центральный статистический комитет Министерства внутренних дел, 1890. - (Статистика Российской империи).. Pod koniec XIX wieku mieszkało tu 126 osób – 53 na folwarku i 73 w osadzie fabrycznej.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa łódzkiego.
Gospodarka W XIX wieku Sopel był znaczącą osadą fabryczną (33 mórg), powstałą obok folwarku o tej samej nazwie. Początkowo wydzielono tu osadę młyńską, obok której powstała papiernia. Następnie powstała tu przędzalnia wełny i bawełny o 20 warsztatach i 1320 wrzecionach, zasilanych siłą wody. W przędzalni, której właścicielem był Długoszewski, około 1880 roku pracowału tu 40 ludzi. Wartość materiału surowego przerabianego w Soplu wynosiła od 35,000 do 45,000 rubli, a produkcja roczna wynosiła 60,000 rubli, a nawet dochodziła do 90,000 rubli.
Zobacz też
Młyn "Sopel" w Ziewanicach
Przypisy GUS. Wyszukiwarka TERYT Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ()
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ziewanice