Thysanomeros – rodzaj chrząszczy z rodziny stonkowatych i podrodziny szczerotków. Obejmuje dwa opisane gatunki.
Morfologia Chrząszcze o podługowato-owalnym ciele długości od 5,6 do 8,3 mm.
Na powierzchni głowy występują grube punkty rozdzielone szerszymi niż ich średnice, gładkimi przestrzeniami. Oczy mają kształt owalny z głębokimi wykrojeniami przy panewkach czułkowych. Czułki cechują się podługowato-owalnym trzonkiem, krótszą i prawie kulistą nóżką oraz nitkowatym biczykiem. Człony od trzeciego do szóstego mają rozproszone, przylegające szczecinki, od trzeciego do dziesiątego pierścień długich, sterczących szczecinek na szczycie, a od siódmego do wąsko-wrzecionowatego członu szczytowego gęste owłosienie. Nadustek ma przynajmniej przeciętnie wykrojoną przednią krawędź. Przedni brzeg wargi górnej również jest wykrojony. Warga ta ma krótki szereg szczecinek bocznych i cztery lub pięć szczecinek grzbietowych. Żuwaczki charakteryzują się ostro załamaną krawędzią zewnętrzną, wydatną szczecinką na powierzchni grzbietowej oraz szerokim i ostrym zębem wierzchołkowym. Ostatni człon głaszczków szczękowych zwęża się ku wierzchołkowi.
Przedplecze jest znacznie szersze niż dłuższe, najszersze w połowie lub tuż za nią, przeciętnie wysklepione, skąpo punktowane, o przedniej krawędzi prawie tak długiej jak tylna, przednich kątach ku przodowi skierowanych, wszystkich kątach ostrych i opatrzonych chetoporem (punktem ze szczecinką), a bocznych krawędziach falistych i tworzących od jednego do trzech par ząbków. Tarczka jest mniej więcej tak szeroka jak długa, U-kształtna lub V-kształtna. Pokrywy mają wydatne barki z żeberkiem na krawędzi nasadowej, niemal równoległe, acz zbieżne krawędzie boczne, wspólnie zaokrąglone wierzchołki, wąskie i na całej długości równomiernie zwężające się ku szczytowi epipleury, a powierzchnię gęsto pokrytą punktowaniem, które po bokach tworzy poprzeczne zmarszczki, a u szczytu wzdłużne rowki. Przedpiersie ma na przednim brzegu wykrojenie, w które wchodzi gularna okolica głowy, na tylnym brzegu wgłębienie, a część międzybiodrową płaską i poprzeczną. Epimeryty przedtułowia są nieco wklęsłe i pomarszczone. Śródpiersie nie odbiega zbytnio szerokością od przedpiersia i jest delikatnie punktowane. Zapiersie jest przed tylnymi biodrami nabrzmiałe, gdzie indziej zaś płaskie.
Ogólnie skąpo porośnięte krótkimi szczecinkami odnóża mają silnie rozdęte pośrodkowo uda, zaopatrzone w wiele listewek, rozszerzone u szczytów golenie oraz gęsto owłosione na spodach stopy o członie drugim szeroko-trójkątnym z ostrymi kątami szczytowymi, członie trzecim głęboko podzielonym na dwa płaty, a członie ostatnim wyraźnie poza niego sięgającym i zwieńczonym rozbieżnymi pazurkami. Przednie uda nie mają na spodzie ząbka ani kątowego załamania.
Odwłok odznacza się pygidium pozbawionym podłużnego rowka. Samcze genitalia mają płat środkowy edeagusa mocno w widoku grzbietowym zakrzywiony, na szczycie szeroko prawie ścięty z ostrym wierzchołkiem, o tępych ostrogach nasadowych, przewężonym kapturku nasadowym i przynasadowo umieszczonych okienkach. Pokładełko samicy jest szerokie, o krótkiej apodemie ósmego sternum, szeroko zesklerotyzowanych półsternitach dziewiątego segmentu, wyraźnej, wierzchołkowo umieszczonej bakuli i co najmniej tak długich jak ona, szerokich gonokoksytach.
Rozprzestrzenienie Rodzaj neotropikalny, według istniejących rekordów endemiczny dla Kostaryki, aczkolwiek jego obecność w Nikaragui i Panamie jest prawdopodobna. W Kostaryce notowany jest z niemal wszystkich prowincji.
Taksonomia Omawiany takson wprowadzony został w 2003 roku przez Ralpha Willisa Flowersa na łamach „Zootaxa”. Gatunkiem typowym autor ów wyznaczył Prionodera jacobyi, opisaną w 1885 roku przez .
Do rodzaju zalicza się dwa opisane gatunki: Thysanomeros jacobyi (Lefèvre, 1885) Thysanomeros ulateae (Flowers, 2003)
Przypisy
Kategoria:Stonkowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 2003 roku