Puchar Sześciu Narodów 2026 (2026 Six Nations Championship, a także od nazwy sponsora turnieju, Guinness – 2026 Guinness 6 Nations) – dwudziesta siódma edycja Pucharu Sześciu Narodów, corocznego turnieju w rugby union rozgrywanego pomiędzy sześcioma najlepszymi europejskimi zespołami narodowymi. Turniej odbył się pomiędzy 5 lutego a 14 marca 2026 roku.
Wliczając turnieje w poprzedniej formie, od czasów Home Nations Championship i Pucharu Pięciu Narodów, była to 132. edycja tych zawodów. W turnieju wzięły udział reprezentacje narodowe Anglii, Francji, Irlandii, Szkocji, Walii i Włoch.
Rozkład gier opublikowano w maju 2025 roku, po raz pierwszy spotkanie zawodów zostało wyznaczone na czwartek w celu uniknięcia konfliktu z ceremonią otwarcia ZIO 2026. Sędziowie spotkań zostali wyznaczeni w połowie grudnia 2025 roku z późniejszymi zmianami związanymi z sytuacją na Bliskim Wschodzie. W ich gronie znajdowała się Hollie Davidson, która tym samym została pierwszą kobietą prowadzącą mecz tych zawodów.
Zwycięzca meczu zyskiwał cztery punkty, za remis przysługiwały dwa punkty, porażka nie była punktowana, a zdobycie przynajmniej czterech przyłożeń lub przegrana nie więcej niż siedmioma punktami premiowana była natomiast punktem bonusowym. Dodatkowo zdobywca Wielkiego Szlema otrzymałby trzy dodatkowe punkty, by uniknąć sytuacji, że nie wygrałby całych zawodów pomimo pokonania wszystkich rywali.
Przed ostatnią kolejką w walce o trofeum pozostali Francuzi, Irlandczycy i Szkoci. W turnieju ostatecznie triumfowali Francuzi, którzy pokonali Anglików dzięki celnemu karnemu w ostatniej akcji meczu. Z grona czterech zawodników wytypowanych przez organizatorów za najlepszego ponownie został uznany Francuz Louis Bielle-Biarrey. Zwyciężył on też w klasyfikacji przyłożeń z dziewięcioma pobijając swój rekord sprzed roku, a najwięcej punktów w turnieju zdobył ponownie jego rodak Thomas Ramos. Wybrano także najlepszą piętnastkę zawodów, a nagrodę dla debiutującego w turnieju zawodnika otrzymał Irlandczyk Robert Baloucoune.
Tegoroczna edycja pobiła też rekordy w liczbie zdobytych przyłożeń (111, a 108 w 2025) i kartek (26, a 21 w 2021), Francuzi w każdym spotkaniu zdobywali przynajmniej 33 punkty, łącznie zdobyto tylko sześć punktów mniej niż rok wcześniej, zaś celnych kopów z karnego było jedynie 30 – najmniej od 1980, gdy rozgrywano tylko dziesięć meczów. Po raz pierwszy w historii Włosi pokonali Anglików, Walijczycy zaś przerwali liczącą piętnaście spotkań serię porażek w turnieju, jednakże zanotowali także jedynie 57 744 widzów na domowym meczu z Francją, co było najniższą frekwencją od 2002 roku.
Podczas zawodów pięćdziesiąte występy w narodowej reprezentacji zaliczyli Ignacio Brex, Paolo Garbisi oraz Michele Lamaro, Julien Marchand oraz Charles Ollivon, Thomas Ramos, Jamison Gibson-Park, Baptiste Serin, Ben Earl i Marcus Smith oraz Sam Underhill, w setnym testmeczu wystąpił zaś Maro Itoje.
Sponsorem turnieju ósmy rok była marka Guinness.
Uczestnicy W turnieju uczestniczyły: ZespółStadionMiastoTrenerKapitanTwickenhamLondynSteve BorthwickMaro ItojeJamie GeorgeStade de FranceStade Pierre-MauroyParyżVilleneuve-d’AscqFabien GalthiéAntoine DupontAviva StadiumDublinAndy FarrellCaelan DorisMurrayfieldEdynburgGregor TownsendSione TuipulotuMillennium StadiumCardiffSteve TandyDewi LakeStadio OlimpicoRzymGonzalo QuesadaMichele Lamaro
Tabela Poz. Zespół Mecze Punkty Przyłożenia Pktbonus PktMWRP+−+/−1.5401211130+81305212.5401146108+38203193.5302143144−1204164.520379117−389195.5104153151+221486.510490172−821126
Mecze Tydzień 1
Tydzień 2
Tydzień 3
Tydzień 4
Tydzień 5
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Oficjalna strona turnieju
2026 Kategoria:2026 w rugby union Kategoria:2026 w Europie