Odwrotna częstość dokumentowa (, IDF) – miara stosowana w wyszukiwaniu informacji do oceny zdolności rozróżniającej (selektywności) termu w procesach indeksowania dokumentów.
Słowo, które często występuje w niewielu dokumentach, zwykle lepiej nadaje się do różnicowania dokumentów niż takie, które pojawia się niemal w każdym dokumencie (albo w całej kolekcji występuje bardzo rzadko). W połączeniu z częstością termów IDF wykorzystuje się do ważenia termów w automatycznej indeksacji i zadaniach przetwarzania tekstu.
Odwrotną częstość dokumentów można obliczyć jako:
gdzie oznacza liczbę dokumentów w zbiorze, a — liczbę dokumentów zawierających term . Wraz ze wzrostem częstości dokumentów (tj. gdy termin występuje w większej liczbie dokumentów) wartość ułamka (a więc i IDF) maleje.
IDF została po raz pierwszy opisana przez brytyjską informatykę Karen Spärck Jones w 1972 roku i jest szeroko stosowane w metodach wyszukiwania informacji oraz w przetwarzaniu ję.
Zobacz też TF–IDF
Przypisy
Kategoria:Wyszukiwarki internetowe