Józef Kofman (Kojfman) (ur. 1 lutego 1908 w Atakach w Besarabii, zm. w sierpniu 1995) – polski działacz komunistyczny i związkowy, kierownik przedstawicielstwa PPR w Moskwie (1946), zastępca przewodniczącego Komitetu Pracy i Płac (1960–1968).
Życiorys Syn Jakuba i Marii, pochodził z nieortodoksyjnej rodziny żydowskiej. W 1926 został absolwentem gimnazjum w Równem, podjął następnie studia w Wolnej Wszechnicy Polskiej, podczas których pracował w banku. Od 1927 aktywny w organizacji „Pochodnia” i Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom. Od 1928 członek Komunistycznego Związku Młodzieży Polski, a od 1929 Komunistycznej Partii Polski, w działalności posługiwał się pseudonimami: „Sasza”, „Włodek”, „Julek”. Ze względu na przynależność do tych ruchów był dwukrotnie aresztowany, do wybuchu II wojny światowej przebywał w więzieniu w Brześciu nad Bugiem.
We wrześniu 1939 uciekł z więzienia, następnie dostał się do Pińska, gdzie pracował jako instruktor w dziale przemysłowym tymczasowego zarządu miasta. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej ewakuowany w głąb Związku Radzieckiego, od 1942 zmobilizowany do pracy przy budownictwie kolejowym na Uralu. Wstąpił do Związku Patriotów Polskich, w którym w 1944 był przewodniczącym regionu. Od marca do lipca 1946 kierował przedstawicielstwem Polskiej Partii Robotniczej w Moskwie, w tym samym roku przybył do Polski. W grudniu 1948 uczestniczył jako delegat w zjeździe zjednoczeniowym, wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od czerwca 1948 do maja 1954 sekretarz Centralnej Rady Związków Zawodowych, do 1968 był członkiem prezydium CRZZ i samej CRZZ. Ponadto w ramach tej organizacji od 1946 do 1948/9 kierował wydziałem i działem ekonomicznym. W czerwcu 1955 objął funkcję zastępcy redaktora naczelnego miesięcznika „Nowe Drogi”. Pomiędzy czerwcem 1960 a marcem 1968 wiceprzewodniczący Komitetu Pracy i Płac. Stanowisko utracił w ramach nagonki antysemickiej po publicznej krytyce z ust Ignacego Logi-Sowińskiego.
W okresie pobytu w Pińsku poznał kilkanaście lat młodszą żonę, która zajmowała się później m.in. prowadzeniem przedszkola w okresie ich pobytu w Leningradzie. Miał z nią synów: historyka Jana Kofmana oraz astronoma i fizyka Włodzimierza (Wlodka) Kofmana.
Został pochowany na cmentarzu żydowskim w Warszawie przy ul. Okopowej.
Odznaczenia Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1946) w uznaniu zasług, położonych dla pożytku Rzeczypospolitej Polskiej w dziele zorganizowania Polonii Radzieckiej i zjednoczenia Jej w Związku Radzieckim na platformie ideowej Związku Patriotów Polskich oraz Złotym Krzyżem Zasługi (1946) na wniosek Ministerstwa Spraw Zagranicznych i Zarządu Głównego Związku Patriotów Polskich w Z.S.R.R., za zasługi w dziale repatriacji.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Związku Patriotów Polskich Kategoria:Delegaci na zjazdy PZPR Kategoria:Dyplomaci Polski Ludowej Kategoria:Działacze Komunistycznej Partii Polski Kategoria:Ludzie związani z Moskwą Kategoria:Ludzie związani z Pińskiem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu żydowskim na Woli w Warszawie Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi Kategoria:Polscy związkowcy Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Wiceministrowie i urzędnicy PRL Kategoria:Więźniowie polityczni w II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1995