Kościół kolegiacki św. Ottona – średniowieczny kościół, który znajdował się dawniej na Wzgórzu Zamkowym w Szczecinie, w miejscu późniejszego północnego skrzydła Zamku Książąt Pomorskich.
Historia i architektura Kościół został wzniesiony w 1346 roku z fundacji szczecińskich mieszczan. Usytuowany był po zachodniej stronie domu książęcego. Z inicjatywy księcia Barnima III przy kościele utworzona została kapituła kolegiacka, uznana przez papieża Klemensa VI (1349) i cesarza Karola IV (1355).
Wzniesiona z cegły salowa, trójnawowa budowla sytuowana była na rzucie prostokąta o wymiarach 37 × 15 m i zakończona pięciobocznie zamkniętym prezbiterium. Przy zachodniej elewacji znajdowała się wieża. Pod północno-wschodnim narożnikiem prezbiterium usytuowana była krypta książęca. Kościół posiadał bogate wyposażenie, w skład którego wchodziły m.in. organy, ambona, 12 pozłacanych srebrnych kielichów i ornaty. Na zachodniej elewacji umieszczona była rzeźba przedstawiająca św. Ottona z Bambergu. W 1498 roku książę Bogusław X ufundował tablicę na jednym z filarów kościoła, a także przekazał mu otrzymane od papieża Aleksandra VI kapelusz i miecz.
Około 1500 roku doszło do zawalenia się kościelnej wieży. Po reformacji kapituła kolegiacka została rozwiązana i połączona z dawną kapitułą przy kościele Mariackim w Pedagogium Szczecińskie. Około 1540 roku południową część kościoła przekształcono na książęcą wozownię, w pozostałej ulokowano później mieszkania dla stolarzy. Wyposażenie rozproszono po innych świątyniach. W 1575 roku kościół został rozebrany w związku rozbudową północnego skrzydła zamkowego, w którym ulokowano kościół zamkowy.
W trakcie przeprowadzonych w 1946 i 1975 roku badań archeologicznych odsłonięto część fundamentów dawnego kościoła, których przebieg wyeksponowano w nawierzchni zamkowego Dziedzińca Menniczego.
Przypisy
Kategoria:Zniszczone kościoły w Szczecinie Szczecin Kategoria:Stare Miasto (Szczecin)