Gjergj Arianiti też jako: Georgius Arianiti, Gjorg Golemi (ur. ok. 1376, zm. 1470 w Durrës) – albański możnowładca i dowódca wojskowy, uczestnik walk przeciwko Turkom Osmańskim w XVI wieku, ojciec Doniki Kastrioti.
Życiorys Był najstarszym spośród trzech synów Komnena Arianitiego. Rodzina Arianiti władała w XIV w. znacznymi obszarami środkowej Albanii, w rejonie Çermenika-Mokrra-Shpat. Dzięki małżeństwu z Marią Muzaka, Gjergj Arianiti przyłączył do swoich włości rozległe tereny pomiędzy Mallakastrą a Wlorą.
W 1423 na mocy układu zawartego przez Komnena z Turkami, Gjergji Arianiti znalazł się na dworze sułtana Murada II w charakterze zakładnika. Powrócił do Albanii w 1427, a w 1431 stanął na czele powstania albańskiego, skierowanego przeciwko Turkom osmańskim. W latach 1432-1433 udało mu się dwukrotnie pobić siły osmańskie Ali beja, skierowane do stłumienia powstania - w rejonie Kurvelesh i pod Bërzeshtë. Dzięki tym zwycięstwom Gjergj Arianiti cieszył się protekcją papieża Eugeniusza IV i króla Aragonii Alfonsa V. W latach 1443-1444 ponownie walczył z Turkami w rejonie Elbasanu i Tepeleny. Po ślubie swojej córki Androniki ze Skanderbegiem, Arianiti współdziałał ze Skanderbegiem w ramach Ligi z Lezhy, ale jednocześnie z nim rywalizował o wpływy na ziemiach albańskich. W 1449 doszło do zerwania sojuszu Arianitiego ze Skanderbegiem, a Arianiti związał się politycznie z Wenecją. Od Wenecji otrzymał stopień kapitana (capitaneus pes dominium in partibus Albanie), ale nie uzyskał żadnej konkretnej pomocy. Zmarł w 1470, w czasie pobytu w Durrës.
Był dwukrotnie żonaty. Drugą żoną Arianitiego była Pietrina, córka Oliwiera Francone z Apulii. Z pierwszego małżeństwa miał ośmioro, a z drugiego pięcioro dzieci. Imię Arianitiego noszą ulice we Wlorze i w Sarandzie. thumb|Zamek w Kaninie - jedna ze stolic władztwa Arianitiego
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Albańscy wojskowi Kategoria:Władcy Albanii Kategoria:Zmarli w 1461