mały|Schematyczna mapa geologiczna części zachodniej Afryki: Mauretanidy zaznaczono na południe od tarczy regibackiej, ale pasmo fałdowe przedłuża się dalej na północny zachód pod pokrywą osadów młodszych Mauretanidy – paleozoiczne pasmo fałdowe w zachodniej Afryce.
Mauretanidy rozciągają się na długości około 2500 km od Maroka na północy do Gwinei Bissau na południu, na zachodnim obrzeżeniu kratonu zachodnioafrykańskiego. Jest to pasmo fałdowe, powstałe w karbonie w wyniku kolizji Gondwany z Eurameryką, czyli – w zależności od ujęcia – podczas orogenezy allegheńskiej albo podczas orogenezy hercyńskiej sensu lato.
Był to zatem jeden z elementów wielkiego łańcucha górskiego, który w późnym karbonie przecinał w środku całą Pangeę, od dzisiejszego Meksyku po dzisiejszą Polskę, obejmując między innymi Appalachy, Mauretanidy i Hercynidy. Innymi słowy, jest to fragment Appalachów oddzielony od głównej części tego orogenu przez otwarcie się Oceanu Atlantyckiego w mezozoiku.
Mauretanidy odkrył francuski geolog Jean Sougy.
Przypisy
Kategoria:Struktury geologiczne Kategoria:Geologia regionalna Kategoria:Geologia historyczna Kategoria:Paleogeografia