Intermezzo – szwedzki dramat z 1936 w reżyserii , który razem z napisał scenariusz. W głównych rolach wystąpili Gösta Ekman i Ingrid Bergman.

Zdjęcia do filmu nagrywano w Sztokholmie (m.in. w studiu ) i w Göteborgu. W 1939 producent David O. Selznick zrealizował amerykański remake pod tym samym tytułem (reż. ), w którym Bergman powtórzyła swoją rolę, zaś partnerował jej Leslie Howard jako Holger Brandt.

Fabuła Cieszący się ogólnoświatowym uznaniem skrzypek Holger Brandt (Gösta Ekman) wraca do Szwecji z trasy koncertowej. Wita go żona Margit () i dwójka dzieci, Åke (Hasse Ekman) oraz Ann-Marie (Britt Hagman). Z czasem poznaje Anitę Hoffman (Ingrid Bergman), uczennicę swojego akompaniatora, Thomasa Stenborga (Hugo Björne). Anita zostaje nauczycielką gry na fortepianie Ann-Marie. Holger nie kryje wrażenia dla jej umiejętności i gry na przyjęciu, gdzie akompaniuje Hoffman na skrzypcach. Później obydwoje spotykają się przypadkowo i udają na poczęstunek do restauracji.

Parę zaczyna łączyć namiętny romans. Zarówno Holger, jak i Anita czują się zbyt słabi, by oprzeć się swojej miłości, pomimo nieuniknionego nieszczęścia, które – jak zdają sobie sprawę – sprawią innym. Wyruszają razem w trasę koncertową po Europie. Przez chwilę są szczęśliwi, lecz Anita uświadamia sobie, że Holger tęskni za Ann-Marie i swoim dawnym, bezpiecznym życiem i choć darzy go silnym uczuciem, decyduje się zostawić go, aby kontynuować karierę gdzie indziej.

Holger wraca do Szwecji i spotyka się z cierpliwie czekającą Margit po tym, jak ich córka, Ann-Marie, doznaje urazu podczas biegu przez ulicę, by spotkać się ojcem. I choć córka wraca do zdrowia, a Holger cieszy się małżeńskim szczęściem, to zdaje sobie sprawę, że Anita na zawsze pozostanie w jego sercu.

Obsada Opracowano na podstawie materiału źródłowego:

Odbiór Premiera kinowa i recenzje Premiera Intermezza odbyła się 16 listopada 1936 w kinie Röda Kvarn w Sztokholmie. Dziennik „Aftonbladet” chwalił scenariusz i , pisząc, że „ciepły, ludzki i autentyczny konflikt stanowi podstawę jego [Stevensa] mocno zarysowanego, oryginalnego manuskryptu, który został przeniesiony z tą samą, jak zawsze, niezawodną elegancją i dobrym smakiem”. Autor podkreślał, że nie tylko scenariusz, muzyka i interesujący konflikt stanowią o sile filmu, lecz również „znakomite aktorstwo”. W „” przyznano, że „poza wyjątkowym szwedzkim tempem aktorskim, Intermezzo to piękny film, który ogląda się z zadowoleniem. To atut szwedzkiej produkcji filmowej z 1936 roku”.

W podobnie entuzjastycznym tonie, co w Szwecji, brzmiała recenzja w „”, w której podkreślano, że „największym komplementem, jaki można przyznać całej obsadzie, jest to, że są tak naturalni, jak ludzie, których możemy spotkać na ulicy o każdej porze i w każdym miejscu… Molander wyreżyserował ten film znakomicie, a zdjęcia są perfekcyjne”. Z kolei „The New York Times” uważał, że urocza panna Bergman potwierdza dobre opinie, jakie zdobyła w kraju i za granicą w poprzednich filmach”.

„Ny Tid” przyznawał, że „to najmocniejszy szwedzki film, jaki powstał od bardzo dawna”, natomiast Bergman „dodaje nowe zwycięstwo do swoich poprzednich dzięki temu filmowi”. „Variety” zaliczył go do grona najlepszych zagranicznych obrazów, wyświetlanych w Stanach Zjednoczonych, argumentując, iż „jest poruszający, pełen patosu, a przede wszystkim pokazał, że Ingrid Bergman to utalentowana i piękna aktorka”. W podsumowaniu stwierdził, że miejsce Bergman jest w Hollywood.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Filmy kręcone w Göteborgu Kategoria:Filmy kręcone w Sztokholmie Kategoria:Filmy, których akcja toczy się w Szwecji Kategoria:Filmy o muzyce poważnej Kategoria:Filmy o skrzypkach Kategoria:Filmy w reżyserii Gustafa Molandera Kategoria:Szwedzkie dramaty filmowe Kategoria:Szwedzkie filmy czarno-białe Kategoria:Szwedzkie filmy z 1936 roku