Philipsbornit – rzadki minerał z klasy arsenianów.
Właściwości Krystalizuje w układzie trygonalnym. Wykształca kryształy o pokroju pseudosześciennym romboedralnymhttps://www.handbookofmineralogy.org/pdfs/philipsbornite.pdf.. Występuje w formie masywnych i ziemistych skorup. Jest minerałem przeświecającym do przezroczystego i o muszlowym przełamie. Posiada szklisty połysk i białą rysę.
Występowanie Jest minerałem wtórnym występującym w strefach utleniania hydrotermalnych złóż polimetalicznych. Towarzyszą mu zwykle krokoit, gorceiksyt, hidalgoit, mimetyt, duftyt, karminit, malachit, bayldonit, connelit, petterdyt, tsumcoryt, hematyt, kwarc, azuryt oraz osarizawait.
Miejsce występowania mały|w towarzystwie osarizawaitu. Występuje w Australii (Nowa Południowa Walia, Tasmania), Austrii, Belgii (Walonia), Chile (Atakama), Czechach, we Francji, Niemczech, Grecji (Attyka), na Węgrzech, we Włoszech (Lombardia, Sardynia), Japonii, Nambii (Tsumeb), Norwegii, Portugalii, Rosji, na Słowacji, RPA, Hiszpanii (Andaluzja), Szwajcarii, Tajlandii, Zimbabwe, Anglii i Stanach Zjednoczonych. W Polsce spotykany na Dolnym Śląsku w okolicach Rędzin i Kletna.
Przypisy
Kategoria:Arseniany (minerały)