Tomás Morales Castellano (ur. 10 października 1884 na Gran Canaria, zm. 15 sierpnia 1921 na Gran Canaria) – hiszpański poeta, największym przedstawiciel lirycznego modernizmu oraz inicjator nowoczesnej poezji na Wyspach Kanaryjskich. Uważany jest za jednego z głównych poetów hiszpańskiego postmodernizmu.
Tomás Morales Castellan w latach 1893–1898 uczył się w Colegio de San Agustín w Gran Canaria. Wtedy pojawiły się jego pierwsze utwory. W 1900 przeprowadził się na kontynentalną część Hiszpanii, aby studiować medycynę w Kadyks. W latach 1902–1903, podczas studiów, jego wiersze zaczęły ukazywać się w lokalnej prasie Las Palmas. W 1904 zamieszkał w Madrycie, aby kontynuować studia na wydziale lekarskim , gdzie stał się częścią elity kulturalnej. W latach 1906–1908 jego sieć kontaktów umocniła się dzięki poetom i eseistom, takim jak: , , Ramón Gómez de la Serna i . W 1907 zaczął publikować wiersze i recenzje w Revista Latina, co zapewniło mu większą rozpoznawalność. Po ukończeniu studiów uzyskał doktorat i w 1909 powrócił na stałe na Gran Canarię. W latach 1911–1919 był lekarzem naczelnym w Agaete. W 1920 otrzymał kilka wyróżnień za publikację drugiej części Las Rosas de Hércules (Róż Herkulesa), w których żywioły: morze, ziemia, powietrze i ogień podtrzymują strukturę i sens tego dzieła.
Twórczość Poemas de la gloria, del amor y del mar (Poematy o chwale, miłości i morzu), Madryt 1908 Las Rosas de Hércules* (Róże Herkulesa), 1919, 1922
Przypisy
Kategoria:Hiszpańscy poeci Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1921 Kategoria:Ludzie urodzeni w Las Palmas de Gran Canaria