Otto Karl Renoldi (ur. 9 października 1886 w Essen, zm. 1 kwietnia 1967 w Monachium) – generał pułkownik lekarz (niem. Generalstabsarzt), naczelny chirurg 6. Armii feldmarszałka Paulusa, pierwszy niemiecki dowódca w stopniu generalskim wzięty do niewoli przez Armię Czerwoną. lewo|mały|286x286px|Grób rodziców Otto Karla Renoldiego – Wilhelma i Elise Renoldich Otto Karl Renoldi pochodził z rodziny lekarzy. Jego rodzicami byli Wilhelm Renoldi i Elise Renoldi de domo Piekenbrock. Wykształcenie zdobywał w szkołach Bonn i Essen, w której w lutym 1906 roku uzyskał świadectwo maturalne. Studiował na niemieckich uniwersytetach (w większości nie dłużej niż jeden semestr) we Fryburgu, Marburgu, Berlinie (gdzie w sezonie zimowym 1908-1909 odbył służbę wojskową w 2 Pułku Dragonów Gwardii), Monachium, następnie ponownie w Marburgu i Monachium, gdzie zdał wstępny i wojskowy egzamin lekarski (kolejno 14 listopada 1908 roku i 26 kwietnia 1912 roku). Staż odbywał w poliklinice w Monachium oraz w szpitalu św. Elżbiety w Essen.
W sierpniu 1914 roku rozpoczął służbę w 1 Bawarskim pułku piechoty, w maju 1916 roku został przeniesiony do 25 kompanii pionierów, w której służył do sierpnia 1918 roku.
Po zakończeniu I wojny światowej służył w szeregach Wehr-Regiment München.
W 1936 roku w stopniu Oberstarzt Kommandeur pełnił funkcję dowódcy Sanitäts-Abteilung 36.
II wojna światowa W 1940 roku w stopniu Generalarzt został mianowany głównym lekarzem w 1 Grupie Pancernej generała Ewalda von Kleista.
We wrześniu 1942 roku Renoldi w stopniu Generalstabsarzt zastąpił prof. dr Walthera Kittela na stanowisku naczelnego lekarza 6. Armii generała Friedriecha von Paulusa.
W listopadzie, krótko przed całkowitym otoczeniem 6. Armii Paulusa przez radzieckie wojsko dr Renoldi alarmował o rażących nieprawidłowościach w kwestii transportu rannych żołnierzy. Niewystarczające zaplecze medyczne zmniejszało zdolność do skutecznego przywracania rannych do zdrowia. Renoldi udał się do kotła na rozkaz Paulusa, był on odpowiedzialny za organizację ewakuacji rannych drogą lotniczą. mały|Otto Karl Renoldi wzięty do niewoli pod Stalingradem Po zamknięciu 6. Armii w kotle stalingradzkim kwatera doktora Renoldiego znajdowała się we wkopanym w ziemię wagonie kolejowym na skraju lotniska Pitomnik. W obliczu krytycznej sytuacji wojsk niemieckich Renoldi wydał zakaz ewakuacji żołnierzy z odmrożeniami, twierdząc że mogły to być celowe samookaleczenia w celu uniknięcia walki i wydostania się z okrążenia. Po zajęciu Pitomnika Renoldi przeniósł kwaterę w okolice lotniska Gumrak, które zostało zajęte przez Armię Czerwoną 22 stycznia 1943 roku. Generalstabsarzt Otto Karl Renoldi poddał się żołnierzom radzieckim dwa dni później, 24 stycznia.
Renoldi wraz z czołowymi dowódcami spod Stalingradu został umieszczony w specjalnym obozie jenieckim NKWD nr 84 w Wojkowie. Wśród jeńców zaostrzały się konflikty na tle nastawienia do III Rzeszy i samego Hitlera. Gdy w 1943 roku generałowie Walther von Seydlitz, Martin Lattmann i Otto Korfes stanęli na czele Związku Nemieckich Oficerów (BDO) część generałów m. in. Walter Heitz, Max Pfeffer, Karl Strecker oraz Otto Karl Renoldi otwarcie potępiali działania, które uznali za zdradę Wystosowali list sprzeciwiający się działaniom rozłamowców i przekazali go zastępcy szefa wydziału do spraw jeńców wojennych, Nikołajowi Mielnikowowi. Gdy feldmarszałek Paulus wskutek nacisków należących do BDO oficerów był gotowy oficjalnie poprzeć utworzenie związku wspomniana wyżej grupa oficerów ponownie przeciągała go na swoją stronę.
Otto Karl Renoldi wrócił z sowieckiej niewoli w listopadzie 1955 roku. Zwolnienie wysokich rangą dowódców armii niemieckiej było efektem wizyty kanclerza Konrada Adenauera w Moskwie. W Niemczech zamieszkał w Monachium pod adresem Löfftzstraße 4. Zmarł 1 kwietnia 1967 roku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Generałowie Wehrmachtu Kategoria:Oficerowie Armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Uczestnicy walk na froncie wschodnim w II wojnie światowej Kategoria:Bitwa stalingradzka Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Ludzie urodzeni w Essen Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1967 Kategoria:Jeńcy niemieccy w niewoli radzieckiej 1941–1956