Anduril YFQ-44 (Anduril YFQ-44 Fury) – prototypowy, amerykański, bojowy bezzałogowy statek powietrzny powstający w ramach programu Collaborative Combat Aircraft. Historia Anduril YFQ-44 powstaje w ramach projektu United States Air Force - Collaborative Combat Aircraft (CCA). Jego celem jest zaprojektowanie i budowa bezzałogowego statku powietrznego, mającego towarzyszyć nowej amerykańskiej konstrukcji powstającej w ramach programu Next Generation Air Dominance, myśliwca nowej, 6 generacji mającego zastąpić maszyny Lockheed Martin F-22 RaptorMichał Gajzler, NGAD powoli wychodzi z cienia, „Nowa Technika Wojskowa”, nr 5 (2023), s. 34-37, jak również eksploatowanym już Lockheed Martin F-35 Lightning II, Boeing F-15EX Eagle II, F-22 Raptor i strategicznym bombowcem Northrop Grumman B-21 Raider. Nowa konstrukcja ma być niedrogą w produkcji i użyciu, pół autonomicznym/autonomicznym samolotem, zdolnym do współpracy z załogowymi maszynami, zwiększając tym samym ich zdolności operacyjne. Obok zadań wspierających, powstające w ramach programu CCA samoloty mają być zdolne do pozyskiwania danych z własnych czujników pokładowych i przekazywania ich samolotom załogowym oraz naziemnym ośrodkomTomasz Hypki, Testy prototypów CCA, „Raport”, nr 3 (2026), s. 12-15, . Obok prac w ramach projektu CCA, producent dedykuje swoją konstrukcje również United States Navy, poszukującej bezzałogowej maszyny, pełniącej rolę lojalnego skrzydłowego dla swoich samolotów pokładowych. Konstrukcja od podstaw zaprojektowana została jako maszyna w pełni autonomiczna. Pierwszy lot i poprzedzające go próby kołowania, wykonywane zostały w trybie półautonomicznym. Gotowy prototyp został oblatany 31 października 2025 roku. Pojazd ma być zdolny do realizacji misji rozpoznawczych, walki elektronicznej, niszczenia celów powietrznych. Do realizacji ostatniego z zadań mają służyć dwa pociski klasy powietrze-powietrze przenoszone w wewnętrznych komorach uzbrojeniaMichał Gajzler, Ghost Bat i inni, postępy programów bezzałogowych lojalnych skrzydłowych, „Nowa Technika Wojskowa”, nr 12 (2025), s. 56-59, . Plany zakładają integracje konstrukcji z kierowanymi pociskami rakietowymi dalekiego zasięgu powietrze–powietrze AIM-260 JATMŁukasz Pacholski, Długie ramiona amerykańskiego lotnictwa - nowe pociski kierowane "powietrze - powietrze" dalekiego zasięgu, „Nowa Technika Wojskowa”, nr 9 (2026), s. 98-100, .
16 października 2025 roku holenderskie Ministerstwo Obrony poinformowało o przystąpieniu Holandii do programu Collaborative Combat Aircraft. Tym samym, wyrażając swoje zainteresowanie pozyskaniem aparatów powstających w jego ramach, które w przyszłości miałyby realizować zadania we współpracy z holenderskimi F-35Leszek A. Wieliczko, Modernizacja lotnictwa wojskowego Niderlandów, „Nowa Technika Wojskowa”, nr 1 (2026), s. 50-55, .
Konstrukcja Średniopłat z pojedynczym usterzeniem pionowy. Podwozie chowane z przednim podparciem. Wlot powietrza do silnika umieszczono pod kadłubem. Uzbrojenie przenoszone w wewnętrznych komorach uzbrojenia. Maszyna napędzana jest pojedynczym silnikiem turbowentylatorowyn Williams FJ44-4M o ciągu 17,8 kN.
Zobacz też Kratos XQ-58 Valkyrie Boeing MQ-28 Ghost Bat General Atomics Avenger Bayraktar Kızılelma
Przypisy
Kategoria:Amerykańskie bezzałogowe statki powietrzne