Witold Kulesza (ur. 13 grudnia 1891 w Jersey City, zm. 14 września 1938) – polski botanik.
Życiorys Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim. W czasie I wojny światowej służył w Legionach Polskich. Doktorat (1924) i habilitację (1926) uzyskał na Uniwersytecie Poznańskim, gdzie pracował na różnych stanowiskach aż do śmierci. W 1935 mianowany profesorem tytularnym Uniwersytetu Poznańskiego.
Znaczenie w historii nauki
Osiągnięcia naukowe Witold Kulesza prowadził badania geobotaniczne: zajmował się zbiorowiskami roślinności nadmorskiej, problemami typologii lasu, odkrył także pierwsze stanowisko żurawiny drobnolistkowej w ówczesnych granicach Polski. Był również batologiem: dla Flory Polskiej opracował rodzaj Rubus, należący do tzw. rodzajów krytycznych z powodu istnienia sporej liczby mikrogatunków apomiktycznych. Ze względu na małą ilość jeżyn w zielnikach zapewnił sobie pomoc Dyrekcji Lasów Państwowych, rozsyłając odpowiedni kwestionariusz, dzięki któremu leśnicy zebrali obszerne materiały zielnikowe. Zajmował się także wątrobowcami i ochroną przyrody.
Wybrane publikacje mały|Jeżyna Kuleszy (Rubus kuleszae) w ogrodzie dendrologicznym Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu Klucz do oznaczania w stanie bezlistnym drzew i krzewów dzikich i hodowanych (1924) Klucz do oznaczania drzew i krzewów dzikich i hodowanych (1926) Ze świata roślinności tatrzańskiej (1927) Flora Polska: Rubus L., Malina (1930) Jeżyny w polskim krajobrazie (1934)
Upamiętnienie Na jego cześć nazwano gatunek jeżyny Rubus kuleszae Ziel., gatunek z sekcji Corylifolii, występujący w Polsce, Niemczech, dawnej Czechosłowacji i Austrii.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1938 Kategoria:Polscy botanicy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Osoby upamiętnione nazwami taksonów biologicznych