– japoński film z 2014 na podstawie mangi o tym samym tytule. Za reżyserię na podstawie scenariusza Tsutomu Kuroiwy odpowiadali Kentarō Ōtani i Keiichi Satō. Premiera w Japonii odbyła się 18 stycznia 2014.
Fabuła Akcja filmu rozgrywa się w quasi-wiktoriańskiej rzeczywistości historycznej, obejmującej dwa dominujące mocarstwa: Zachód, pozostający pod rządami Królowej, oraz Wschód. Królowa potajemnie manipuluje wydarzeniami na całym świecie za pośrednictwem swoich agentów, znanych jako Strażnicy Królowej. Hrabina Kiyohara Genpou (zastępująca Ciela Phantomhive’a z oryginalnej mangi i anime) jest Strażniczką Królowej działającą w nieznanej z nazwy wschodniej metropolii. Publicznie przedstawia się jednak jako mężczyzna, co pozwala jej zachować kontrolę nad fortuną rodzinnej firmy Funtom Toy Company. W rodzie Genpou prawo dziedziczenia przysługuje bowiem wyłącznie męskim potomkom, a Kiyohara, będąc sierotą, nie ma innego wyboru. Jej prawą ręką jest Sebastian Michaelis, demon udający jej lokaja, któremu sprzedała duszę w zamian za możliwość pomszczenia swojej rodziny. W jej posiadłości mieszkają również niezdarna pokojówka Rin oraz zarządca domu Tanaka.
Obecnie Kiyohara prowadzi śledztwo w sprawie serii makabrycznych zbrodni, w których wpływowi obywatele są odnajdywani zmumifikowani i całkowicie wysuszeni. Najnowszą ofiarą jest ambasador Królowej, Anthony Campelle. Tymczasem we Wschodnim Ministerstwie Bezpieczeństwa Państwowego wysoko postawiony urzędnik informuje policjanta Tokizawę, że jeśli Strażnik Królowej rzeczywiście istnieje, stanowi poważne zagrożenie dla państwa i powinien zostać wyeliminowany. Tokizawa dowiaduje się również, że ród Genpou był niegdyś znany w Anglii jako Phantomhive’owie, zanim jego członkowie przenieśli się do Japonii i zmienili nazwisko na Genpou.
Trop prowadzi Kiyoharę i Sebastiana do podziemnego klubu przeznaczonego dla elit. Hrabia infiltruje lokal wraz z Rin, jednak oboje wpadają w zasadzkę i zostają schwytani przez Kujo, prezesa koncernu Epsilon Pharmaceuticals. Kujo rozmawia z zakapturzoną postacią o Nekrozie, nowym, trującym narkotyku. W trakcie przyjęcia goście zaczynają wdychać substancję, a skrępowana Kiyohara jest świadkiem przerażającego spektaklu, gdy z twarzy uczestników zaczyna sączyć się krew, po czym ich ciała ulegają gwałtownemu wysuszeniu. Gdy zakapturzona postać uznaje, że narkotyk spełnił swoje zadanie, bez wahania zabija Kujo i znika. W ostatniej chwili Sebastian przybywa z pomocą, ratując hrabinę oraz Rin.
Okazuje się, że to ciotka Kiyohary jest tajemniczą, zakapturzoną postacią odpowiedzialną za zabójstwo Kujo. Brała również udział w zamordowaniu rodziców hrabiny i działa jako bioterrorystka, planując uśmiercić niewinnych ludzi przy użyciu bomby z Nekrozą. Kieruje nią obsesja na punkcie wiecznej młodości oraz żądza zemsty, gdyż ojciec hrabiego wybrał jej siostrę, matkę Kiyohary, zamiast niej.
Hrabina rozbraja bombę, po czym Sebastian podaje jej antidotum, ratując ją przed skutkami zatrucia Nekrozą. Wkrótce Tokizawa otrzymuje tajemniczą paczkę, w środku której znajdują się pozostałe kapsułki Nekrozy oraz notatka z informacją, że zagrożenie terrorystyczne zostało zażegnane, a rodzina Genpou nie jest jego wrogiem. Tymczasem wysoko postawiony urzędnik Wschodniego Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego zostaje poinformowany, że hrabina żyje i ma się dobrze. Wkrótce ujawnione zostaje, że mężczyzna ten jest członkiem syndykatu przestępczego odpowiedzialnego za zamordowanie rodziców Kiyohary.
Sebastian kładzie hrabinę do łóżka. Ta rozkazuje mu, by nigdy jej nie zdradził, po czym prosi, aby został przy niej, dopóki nie zaśnie. Gdy to czyni, widzi w nim wizję swojego ojca i po raz pierwszy się uśmiecha.
Obsada Źródło. Hiro Mizushima jako Sebastian Michaelis Ayame Goriki jako Kiyohara Genpou Yūka jako Wakatsuki Hanae Mizuki Yamamoto jako Rin Tomomi Maruyama jako Akashi Masato Ibu jako Kuzo Shinpei Takuro Ono jako Matsumiya Takaki Yū Shirota jako Charles Bennett Sato
Produkcja i wydanie Film przenosi akcję z XIX-wiecznego Londynu, znanego z oryginalnej mangi, do nienazwanego kraju na Wschodzie w roku 2020. W roli Sebastiana występuje Hiro Mizushima; jest to jego pierwsza główna rola filmowa od trzech lat.
Premiera w Japonii odbyła się 18 stycznia 2014. W weekend otwarcia film zadebiutował na trzecim miejscu japońskiego box office, ustępując produkcjom Trick The Movie: Last Stage oraz Na zawsze zero. Łącznie w Japonii film zarobił 601 milionów jenów (5 672 766 dolarów), natomiast na pozostałych rynkach azjatyckich 98 848 dolarów. Dało to łączny przychód w Azji w wysokości 5 771 614 dolarów
Odbiór Derek Elley z Film Business Asia przyznał filmowi ocenę 3/10, określając go jako „porażkę na każdym poziomie”. Zauważył, że produkcja jest „nudno wyreżyserowana, fatalnie skonstruowana (ze szczególnie zagmatwaną ekspozycją) i przeładowana długimi partiami płaskich dialogów. Gdy wreszcie pojawia się jakaś akcja, jest ona co najwyżej przeciętna”. Z kolei The Times dało filmowi trzy gwiazdki na pięć, opisując film jako „intrygująco dziwny”.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Japońskie filmy z 2014 roku