Leon Kazimierz Połubiński herbu własnego (Jastrzębiec odm.) (zm. 1726) – poseł na sejm, ciwun twerski, pułkownik Jego Królewskiej Mości, dworzanin królewski.

Biografia Pochodził z książęcej rodziny Połubińskich, wywodzącej się z kniaziów wielkolitewskich. Był praprawnukiem marszałka hospodarskiego Iwana Andrejewicza, prawnukiem leśniczego słonimskiego Iwana Iwanowicza, wnukiem sędziego ziemskiego słonimskiego Michała. Rodzicami Leona (Lwa) Kazimierza byli wojewoda nowogródzki Dymitr Samuel Połubiński i Konstancja ze Stadnickich, córka Wiktoryna Stadnickiego. Uczył się w kolegium jezuitów w Braniewie. W życiu publicznym występował od lat sześćdziesiątych XVII wieku, łącząc aktywność sejmową, samorządową i wojskową.

15 stycznia 1669 został wybrany na sejmiku relacyjnym brzeskim posłem na sejm elekcyjny. W latach siedemdziesiątych XVII wieku służył prawdopodobnie w wojsku Wielkiego Księstwa Litewskiego, w chorągwiach swego krewnego Aleksandra Hilarego Połubińskiego. W latach osiemdziesiątych występował z tytułem pułkownika Jego Królewskiej Mości, co wskazuje na posiadanie własnej chorągwi w kompucie litewskim.

29 grudnia 1673, przy poparciu ojca, będącego marszałkiem sejmiku nowogródzkiego, został wybrany posłem na sejm konwokacyjny. Na konwokacji powołano go do komisji skarbowej zajmującej się wypłatą zaległego żołdu wojsku litewskiemu. Komisja miała zebrać się w Wilnie 21 marca 1674. W 1674 reprezentował województwo nowogródzkie na sejmie elekcyjnym i 21 maja podpisał elekcję Jana Sobieskiego. Następnie był posłem na sejm koronacyjny. Z ramienia izby poselskiej 8 czerwca 1676 rozpoczął pracę jako deputat do Trybunału Skarbowego Wielkiego Księstwa Litewskiego w Wilnie.

W 1678 pełnił funkcję zarządcy klucza Łomazy w , administrowanej przez Aleksandra Hilarego Połubińskiego. W tym samym roku bez powodzenia zabiegał o urząd podskarbiego nadwornego litewskiego. W 1679 był posłem na sejm grodzieński i ponownie został wyznaczony deputatem do Trybunału Skarbowego Wielkiego Księstwa Litewskiego.

W 1689 był dworzaninem pokojowym Jana III Sobieskiego. W tym samym roku, wraz z żoną Klarą z Sipowiczów, córką Gabriela, otrzymał przywilej na ciwuństwo i dzierżawę twerską na Żmudzi. W 1690 reprezentował powiat słonimski na sejmie warszawskim. Był również posłem słonimskim na konwokację i podpisał jej akt. W sierpniu 1698 uczestniczył w zgromadzeniu pospolitego ruszenia żmudzkiego między Ławnem a Puzewiczami, podpisując (14 sierpnia) akt stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego.

Jako działacz opozycji antysapieżyńskiej został posłem z Księstwa Żmudzkiego na sejm pacyfikacyjny ponownie zwołany w 1699. Przypuszczalnie brał udział w bitwie pod Olkienikami w 1700, choć jego nazwisko nie znalazło się w postanowieniu stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego uchwalonym 2 grudnia pod Olkienikami. W 1703 był posłem na sejm lubelski i został wybrany deputatem przy królu obok rezydentów senatorskich. Wcześniej, 6 lutego 1703, sejmik słonimski delegował go na obrady w Wilnie prowadzone jako przedłużenie zjazdu w różańskiego z 1 grudnia 1702. 7 marca 1703 podpisał w Wilnie konfederację stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego popierającą Augusta II.

W 1704 uzyskał zgodę na scedowanie synowi Fedorowi (Teodorowi) ciwuństwa twerskiego wraz ze wsią Widejki oraz starostwa likowiańskiego. W 1710 uczestniczył jako poseł Księstwa Żmudzkiego w obradach Walnej Rady Warszawskiej.

Po 1720 jego działalność publiczna uległa ograniczeniu; zajmował się głównie sprawami majątkowymi i podziałem dóbr między synów. Jak inni Połubińscy odpisywał się „z Łubna”, choć nie był właścicielem tej miejscowości). Posiadał plac w Rosieniach oraz w Twerach. W 1704 uzyskał zgodę na przekazanie tego drugiego na rzecz Kościoła. W 1726 wystawił dla żony tzw. communicatio juris na ciwuństwo twerskie i w tym samym roku ostatecznie zrzekł się tego urzędu na rzecz syna Józefa. Zmarł pod koniec 1726.

Z małżeństwa z Klarą z Sipowiczów miał synów: Fedora (Teodora), starostę likowiańskiego; Józefa, który przejął po ojcu ciwuństwo i dzierżawę twerską; oraz Krzysztofa (zm. 1766), występującego w 1731 z tytułem ciwunowicza twerskiego, późniejszego starostę kurklańskiego i od 22 czerwca 1748 sędziego ziemskiego słonimskiego. Według Józefa Wolffa Krzysztof mógł być w rzeczywistości synem Józefa, a więc wnukiem Leona Kazimierza Połubińskiego.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Leon Kazimierz Kategoria:Pułkownicy królewscy Kategoria:Ciwuni twerscy Kategoria:Posłowie na sejm elekcyjny 1669 Kategoria:Posłowie na sejm konwokacyjny 1674 Kategoria:Posłowie na sejm elekcyjny 1674 Kategoria:Posłowie na sejm koronacyjny 1676 Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1678/1679 Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1690 Kategoria:Posłowie na sejm konwokacyjny 1696 Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny pacyfikacyjny 1699 Kategoria:Posłowie na sejm nadzwyczajny 1703 Kategoria:Posłowie na Walną Radę Warszawską 1710 Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (powiat brzeskolitewski) Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (powiat nowogródzki) Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (powiat słonimski) Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (Księstwo Żmudzkie) Kategoria:Elektorzy Jana III Sobieskiego Kategoria:Posłowie deputaci Trybunału Skarbowego Wielkiego Księstwa Litewskiego Kategoria:Konfederaci olkieniccy Kategoria:Zmarli w 1726