José Torres Padilla (ur. 25 sierpnia 1811 w San Sebastián de la Gomera, zm. 23 kwietnia 1878 w Sewilli) – hiszpański duchowny rzymskokatolicki, teolog, kanonik katedry w Sewilli oraz współzałożyciel zgromadzenia Instytutu Sióstr Krzyża (hiszp. Hermanas de la Cruz). Błogosławiony Kościoła katolickiego.
Urodził się na wyspie La Gomera (Wyspy Kanaryjskie) w rodzinie Francisco de Torresa Bauty i Maríi Padilli Cabezy. W wieku kilkunastu lat został osierocony przez obojga rodziców, którzy zmarli tego samego dnia wskutek choroby. Opiekę nad nim i jego czwórką rodzeństwa przejęła ciotka ze strony matki. W 1827 roku rozpoczął studia na Uniwersytecie San Fernando w La Laguna na Teneryfie. Po zamknięciu uczelni w 1833 roku wyjechał do Sewilli, a następnie (z powodu epidemii cholery) do Walencji, gdzie kontynuował studia filozoficzne. Ostatecznie powrócił do Sewilli, aby ukończyć teologię. Święcenia kapłańskie przyjął 27 lutego 1836 roku dzięki wsparciu Cristóbala Bencomo y Rodrígueza, spowiednika króla Ferdynanda VII.
W 1847 roku objął katedrę teologii w seminarium duchownym w Sewilli. Jako uznany teolog został mianowany przez papieża Piusa IX konsultorem papieskim i brał udział w obradach Soboru Watykańskiego I (1869–1870). W 1871 roku otrzymał godność kanonika katedry w Sewilli. W pracy duszpasterskiej zasłynął jako kierownik duchowy. Ze względu na swoją pobożność i surowy tryb życia zyskał w Sewilli przydomek El Santero (pol. „Twórca świętych”) oraz Padre ojos bajos („Ojciec ze spuszczonym wzrokiem”), co nawiązywało do jego skupienia podczas poruszania się po mieście.
W 1862 roku poznał szesnastoletnią Maríę de los Ángeles Guerrero y González (późniejszą św. Angelę od Krzyża). Przez kolejne lata był jej przewodnikiem duchowym i wspierał ją w realizacji powołania. To pod jego kierunkiem María założyła w 1875 roku zgromadzenie Instytutu Sióstr Krzyża, zajmujące się pomocą najuboższym i chorym. Torres Padilla opracował pierwsze konstytucje zgromadzenia.
Zmarł w opinii świętości 23 kwietnia 1878 roku w Sewilli. Początkowo pochowany w grobowcu kapituły, w 1883 roku jego szczątki zostały przeniesione do kaplicy domu macierzystego Sióstr Krzyża w Sewilli, zgodnie z prośbą matki Angeli.
Proces beatyfikacyjny na szczeblu diecezjalnym trwał w latach 2014–2016. 21 maja 2022 roku papież Franciszek zatwierdził dekret o heroiczności jego cnót. 14 marca 2024 roku ogłoszono dekret uznający cud za jego wstawiennictwem – uzdrowienie zakonnicy z zatorowości płucnej i zawału płuca w 2018 roku.
Uroczysta beatyfikacja odbyła się 9 listopada 2024 roku w katedrze w Sewilli.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Beatyfikowani przez Franciszka Kategoria:Urodzeni w 1811 Kategoria:Zmarli w 1878 Kategoria:Włoscy błogosławieni katoliccy