Nowy wikariat we Fromborku – zabytkowy piętrowy budynek w obrębie Wzgórza Katedralnego we Fromborku, w ciągu południowego muru obronnego. wzniesiony na planie prostokąta, murowany z czerwonej cegły, nieotynkowany, nakryty dachem trójspadowym i dachówką ceramiczną. Wschodnia ściana budynku przylega do Bramy Południowej Wzgórza Katedralnego.
Historia lewo|mały|Nowy wikariat w ciągu murów obronnych Wizytujący w 1639 roku katedrę we Fromborku biskup Mikołaj Szyszkowski polecił, ażeby kapituła zatroszczyła się o swoich wikariuszy katedralnych, zapewniając im mieszkanie. Najpierw, w 1646 roku, zakwaterowani zostali przy zachodniej Bramie Zachodniej. Budynek ten, w późniejszym okresie, zyskał określenie „stary wikariat”.
W 1723 roku z fundacji biskupa Teodora Potockiego wybudowano nowy, dużo obszerniejszy budynek, tj. „nowy wikariat”, mogący pomieścić większą ilość duchownych. Budynek postawiono na fundamentach i piwnicach kanonii Wawrzyńca Kocha. W 1861 nowy wikariat został odremontowany oraz rozbudowany w kierunku zachodnim pod kierunkiem mistrza murarskiego Domańskiego z Ornety. Kolejna przebudowa miała miejsce na początku XX wieku. Po II wojnie światowej w budynku zamieszkiwali pracownicy Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku. Kolejny duży remont nowego wikariatu miał miejsce w latach 1976–1980. Wówczas dokonano przebudowy układu wnętrza oraz zaadaptowano poddasze na mieszkanie. W czasie prac odkryto fragmenty polichromii ściennej z motywami architektonicznymi z przedstawieniami herbów: biskupstwa, biskupa Szembeka i warmińskiej kapituły katedralnej. Polichromie na ścianach oraz stropy poddano w latach 1978–1982 konserwacji pod kierunkiem olsztyńskiej konserwator Marii Erdmann-Przełomiec. Od 1982 roku odrestaurowane pomieszczenie na poddaszu służy jako gabinet dyrektora Muzeum Mikołaja KopernikaTadeusz Piaskowski, Henryk Szkop Zabytki Fromborka, Frombork 2003, s. 22.
Przypisy
Kategoria:Zabytki nieruchome we Fromborku Kategoria:Obiekty budowlane we Fromborku Kategoria:Wzgórze Katedralne we Fromborku