mały|Album źródłowy Międzynarodowego Przeglądu „Kino Kobiet” pod redakcją Doroty Roszkowskiej, Warszawa 1986 Międzynarodowy Przegląd „Kino Kobiet” – pierwszy w Polsce międzynarodowy przegląd filmów reżyserowanych przez kobiety i pokazujących świat z kobiecej perspektywy. Miał miejsce w Kinie Kultura w Warszawie w dniach 21 lutego – 9 marca 1986 roku. Zaprezentował 60 filmów fabularnych, dokumentalnych i animowanych stworzonych przez autorki z Polski i zagranicy.
Charakterystyka przeglądu Międzynarodowy Przegląd „Kino Kobiet” powstał z inicjatywy nieformalnej feministycznej grupy kobiet, która działała od 1982 roku. Tworzyły ją: Maryla Ciechomska, Beata Fiszer, Ewa Franus, Barbara Młynarz (Pomorska), Jolanta Plakwicz, Dorota Roszkowska i Anna Siwek, w większości studentki Uniwersytetu Warszawskiego. Przegląd zorganizowały we współpracy z Romanem Gutkiem i Sławomirem Rogowskim z Dyskusyjnego Klubu Filmowego „Hybrydy” przy klubie studentów Uniwersytetu Warszawskiego oraz z Amsterdamu, przy wsparciu finansowym Ligi Kobiet Polskich. Była to pionierska w Polsce prezentacja kina tworzonego przez kobiety, awangardowe wydarzenie filmowe w okresie zastoju po stanie wojennym.
Program Program przeglądu obejmował filmy z krajów Europy Zachodniej i Wschodniej, prezentujące z kobiecej perspektywy szerokie spektrum tematów – od problemów społecznych i politycznych po intymne portrety kobiet.W programie znalazły się filmy, które obecnie mają status „kultowych”, takie jak „Cleo od 5 do 7” w reżyserii Agnès Vardy, „Stokrotki” w reżyserii Věry Chytilovej. Po raz pierwszy w Polsce pokazano „Jeanne Dielman, Bulwar Handlowy, 1080 Bruksela” autorstwa Chantal Akerman. Pokazano polskie filmy takie jak: „Debiutantka”, „Krzyk”, „Dziewczęta z Nowolipek” w reżyserii Barbary Sass oraz „Przez dotyk” w reżyserii Magdaleny Łazarkiewicz. Program zawierał również film „Aktorzy prowincjonalni” Agnieszki Holland.
Goście przeglądu Na zaproszenie organizatorek do Warszawy przyjechały i uczestniczyły w spotkaniach z publicznością twórczynie takie jak: Ulrike Ottinger, Helke Sander, Marie-Geneviève Ripeau, Tonia Marketaki, a także przedstawicielki Sheffield Film Cooperative oraz Cinemien Filmcollectief z Amsterdamu. Stronę polską reprezentowały reżyserki Barbara Sass i Magdalena Łazarkiewicz, a także aktorki Grażyna Szapołowska, Maria Ciunelis oraz Dorota Stalińska. Dyskusje po filmach prowadziła Dorota Roszkowska. mały|Program i Antologia Międzynarodowego Przeglądu „Kino Kobiet” (Women’s Cinema), Warszawa 1986
Znaczenie „Kino Kobiet” to pierwsza w Polsce, pionierska prezentacja kina tworzonego przez kobiety i świadomie prezentująca kobiecy punkt widzenia. Wywołała żywe zainteresowanie w środowisku filmowym i studenckim. Ożywionym dyskusjom po filmach towarzyszyły liczne publikacje w prasie. Było to awangardowe wydarzenie filmowe w szarym okresie schyłku PRL-u w latach 80. XX wieku. Dało impuls do rozwoju międzynarodowych festiwali zainicjowanych w DKF Hybrydy, takich jak Warszawski Tydzień Filmowy (który następnie przekształcił się w Warszawski Festiwal Filmowy), a później festiwal Nowe Horyzonty. Międzynarodowy Przegląd „Kino Kobiet” wprowadził nowoczesne pojmowanie filmowej twórczości kobiet do polskiej kultury. Było to pierwsze w Polsce wydarzenie feministyczne.
Przegląd „Kino Kobiet” wywołał dyskusje i był wielokrotnie omawiany oraz komentowany w ówczesnej prasie polskiej, m.in. w artykułach w czasopismach „Film”, „Ekran”, „Kino”, „Kultura”, „Tygodnik Kulturalny”, „Zwierciadło”, „Kobieta i Życie” oraz zagranicznych „De Waarhied”, „Sonntag” i „Skrien”.
Przypisy
Kategoria:Kinematografia