Chorągiew pancerna koronna Michała Stanisławskiego – oddział koronnej jazdy pancernej autoramentu narodowego wojska I Rzeczypospolitej połowy XVII wieku (okresu powstania Chmielnickiego i II wojny północnej.

Charakterystyka Chorągiew pancerna (kozacka) była jednostką organizacyjną i taktyczną liczącą około 100–150 koni. Należała do wojsk autoramentu narodowego. Zaciągano ją według systemu pocztów towarzyskich. Składała się z zazwyczaj dwukonnych pocztów: rotmistrza, porucznika, chorążego i pocztów towarzyszy. Podział stawek żołdu w oddziale był następujący: 5 stawek brał rotmistrz, 2 stawki porucznik, 2 kolejne stawki chorąży, a pozostałe stawki żołdu przyznane w kompucie dzielono pomiędzy poczty towarzyskie.

W XVII wieku wojska Rzeczypospolitej prowadziły działania wojenne na kilku frontach. Walczyły z wojskami szwedzkimi, powstańcami Chmielnickiego, Carstwem Moskiewskim, Tatarami Chanatu Krymskiego i Imperium Osmańskim. Wieści o klęskach w bitwach nad Żółtymi Wodami i pod Korsuniem wywarły ogromne wrażenie na szlachcie. Sejmiki wojewódzkie zwołane przez Prymasa podjęły uchwały w sprawie nowych zaciągów i odbudowy armii koronnej.

Odtworzono też chorągiew pancerną (kozacką) chorążego halickiego Michała Zygmunta Stanisławskiego. W przeddzień bitwy pod Batohem w 1652 chorągiew liczyła 64 konie. 31 grudnia 1652 chorągiew została zwinięta. Utworzona na nowo 1 października 1654.

W pierwszej połowie 1655 Rzeczpospolita przygotowywała się do odparcia szwedzkiej agresji. Sejmiki wojewódzkie, a także sejm nadzwyczajny uchwaliły podatki i nakazały zwiększenie liczebności sił zbrojnych. W drugim kwartale roku, w składzie komputu znajdowało się 86 chorągwi kozackich (pancernych) – w sumie 8039 koni. Jedną z nich była chorągiew chorążego halickiego Michała Stanisławskiego licząca 115 koni.

Chorąży halicki Michał Stanisławski szefował też chorągwi wymienionej w kompucie w czwartym kwartale 1655, oraz pierwszym, drugim i trzecim 1656. Jej wielkość nie przekraczała 50 koni. Dowodził nią Jackowski.

W pierwszych miesiącach 1656 chorągiew kozacka chorążego halickiego Michała Stanisławskiego wzięła udział w wyprawie Stefana Czarneckiego przeciw wojskom szwedzkim w Sandomierskie. Liczyła wtedy 92 konie.

1 kwietnia 1657 od chorążego halickiego Michała Stanisławskiego szefostwo chorągwi przejął wojewoda bracławski Michał Jerzy Czartoryski.

Z dniem 1 stycznia 1660 chorąży halicki Michał Stanisławski przejął szefostwo chorągwi kasztelana mińskiego Mikołaja Światopełka Czetwertyńskiego.

W 1660 chorągiew kasztelana sądeckiego Michała Stanisławskiego liczyła 71 koni.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Chorągwie pancerne koronne Kategoria:Chorągwie autoramentu narodowego Kategoria:Jazda koronna w dobie powstania Chmielnickiego Kategoria:Chorągwie kozackie koronne Kategoria:Stanisławscy herbu Gryf Kategoria:Jazda koronna w dobie potopu szwedzkiego Kategoria:Jazda koronna w dobie wojny polsko-rosyjskiej (1654–1667) Kategoria:Oddziały polskie walczące w bitwie pod Batohem