Cap des Rosiers – przylądek we wschodniej Kanadzie, w prowincji Quebec, położony na wschodnim krańcu półwyspu Gaspésie. Toponimia Nazwa przylądka, oznaczająca w języku francuskim „przylądek krzewów różanych”, pochodzi od licznych dzikich róż rosnących na tym terenie. Miano to funkcjonuje co najmniej od początku XVII wieku. Samuel de Champlain wymienił je dwukrotnie: w swojej relacji z 1631 roku (Relation de ce qui s'est passé en 1631) oraz na mapie sporządzonej w 1632 roku. Wówczas nazwę tę zapisywano jako trzy oddzielne słowa. Na dziewiętnastowiecznych mapach angielskich spotykano również formy C. Rozière oraz C. Rozier.
Geografia Przylądek stanowi stromy, porośnięty roślinnością cypel, wcinający się w wody Zatoki Świętego Wawrzyńca. Znajduje się około 7 km na północ od półwyspu i graniczy ze wschodnim skrajem Parku Narodowego Forillon (utworzonego w 1970 roku). Zgodnie z królewską proklamacją z 1763 roku, linia poprowadzona od północnego brzegu Rzeki Świętego Wawrzyńca do Cap des Rosiers wyznacza umowną granicę, w której kończy się estuarium rzeki, a zaczyna otwarty obszar Zatoki Świętego Wawrzyńca. Zatoka przylegająca do przylądka nosi nazwę Anse du Cap des Rosiers.
Historia Ze względu na swoje położenie, przylądek od dawna stanowił strategiczny punkt orientacyjny dla żeglugi zmierzającej w górę Rzeki Świętego Wawrzyńca. To w tym miejscu w 1759 roku (podczas wojny siedmioletniej) Francuzi po raz pierwszy dostrzegli zbliżającą się flotę brytyjską, której celem było zdobycie miasta Quebec.
Na przylądku znajduje się . Ukończona w 1858 roku budowla mierzy 34 metry wysokości, co czyni ją najwyższą latarnią morską w Kanadzie. W 1977 roku obiekt został wpisany na listę .
Przypisy
Kategoria:Przylądki Quebecu