Michał Roman Baranowski (ur. 1916 w Warszawie, zm. 30 marca 1996) – polski konserwator dzieł sztuki, artysta malarz.
Urodził się jako syn Władysława Barana i to pod tym nazwiskiem żył do 1958 roku, kiedy to zmienił nazwisko na Baranowski.
Przed wojną, w latach młodości studiował w Miejskiej Szkole Sztuk Zdobniczych i Malarstwa w Warszawie na Wydziale Malarstwa Ściennego pod kierunkiem profesora Mieczysława Szulca. Po wojnie studiował, a następnie pracował jako asystent profesora Edwarda Kokoszki w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Otrzymał dwa dyplomy - jeden na Wydziale Malarstwa Monumentalnego w 1951 roku, drugi w zakresie konserwacji na Wydziale Konserwacji i Restauracji Malarstwa Sztalugowego i Rzeźby Polichromowanej w 1952 roku.
Zawodowo zajmował się konserwacją dzieł sztuki, pełniąc odpowiedzialne i kierownicze funkcje w Pracowni Konserwacji Zabytków w Warszawie, w tym pełnił funkcję głównego konserwatora do spraw Panoramy Racławickiej w latach 1970–1972. Zajmował się również konserwacją Synagogi w Zamościu oraz Kościoła Świętej Trójcy w Belsku Dużym aż do 1995 roku.
Znany jest wraz z jako współautor polichromii kopuły kościoła parafialnego na warszawskim Kole.
W twórczości własnej głównie zajmował się malarstwem pejzażowym, martwą naturą i kwiatami. Swoje dzieła najczęściej tworzył przy użyciu farb olejnych lub akwareli.
Odbył podróże zagraniczne do Ameryki Północnej, Ameryki Południowej czy też Azji Środkowej, co znajduje odzwierciedlenie w tworzonych przez niego dziełach, na przykład obrazach na temat wodospadu Iguaçu. Realizował zamówienia w USA (w latach 1963–1964], Wenezueli (w latach 1975–1978), czy też w Duisburgu w Niemczech (1985).
Jego obrazy były prezentowane na wystawach indywidualnych: 1977 – Caracas, 1979 – Caracas, 1981 – Buenos Aires, 1982 – Warszawa, 1985 – Duisburg.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie Kategoria:Polscy malarze XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1916 Kategoria:Zmarli w 1996