Jeff Galloway, właśc. John Franks Galloway (ur. 12 lipca 1945 w Raleigh, zm. 25 lutego 2026 w Pensacola) – amerykański biegacz, uczestnik igrzysk olimpijskich w Monachium, następnie trener i autor książek o bieganiu, twórca metody „run-walk-run”.
Kariera sportowa Urodził się w Północnej Karolinie, jednak z rodzicami mieszkał w Atlancie, gdzie jego rodzice prowadzili szkołę The Galloway School i sami uprawiali bieganie. W 1963, w wieku 18 lat, wystartował w swoim pierwszym maratonie. Do 1970 służył w amerykańskiej marynarce.
W 1972 Galloway wystartował na dystansie 10000 m na igrzyskach olimpijskich w Monachium. W 1973 pobił rekord kraju w biegu na 10 mil (47:49)Według ARRS maraton w Bostonie w 1980 był o 800 m krótszy, dlatego jego wyniki nie są uznawane, por: . Następnie startował w maratonach, w 1974 zwyciężył w . Nie zakwalifikował się jednak do reprezentacji USA na igrzyska w 1976. Swój najszybszy maraton przebiegł w 1980 w Houston z czasem 2:16:35, choć jako rekord życiowy podaje 2:18:29 z 1976.
W późniejszych latach nadal brał udział w maratonach; ukończył ich ponad 230, ostatni w 2020 roku. W 2009 wystartował również w Półmaratonie Warszawskim.
Działalność trenerska i poglądy W 1974 Galloway rozpoczął karierę trenerską i rozwijał swoją metodę treningową. W 1984 opublikował swoją pierwszą książkę Galloway’s Book on Running (wyd. polskie Bieganie metodą Gallowaya). Sformułował w niej filozofię biegową zwaną „run-walk-run”, czyli „biegnij-idź-biegnij”. Chodzi w niej o regularne przeplatanie biegu przerwami na marsz. Jedna z typowych proporcji to 4 minuty biegu i 1 minuta marszu. Odcinki marszu są tym dłuższe, im wolniejsze jest tempo biegu. Galloway proponował też bieg testowy zwany „Magiczną milą”, na podstawie wyniku w biegu na milę sugerował potencjalne tempa startów na różnych dystansach i czasy przerw na marsz. Metodę polecał szczególnie początkującym, którzy dzięki niej mogli łatwiej ukończyć start w zawodach. Sam Galloway biegał większość swoich maratonów właśnie taką metodą.
Galloway twierdził, że marszobieg jest znacznie bardziej naturalną metodą pokonywania długich dystansów, stosowaną już w starożytnej Grecji, ale również przez pierwszych nowożytnych maratończyków. Metodę określa się czasami w Polsce jako „bieganie Gallowayem”; potocznie mówi się też tak na przechodzenie do marszu wskutek zmęczenia. We wspomnieniu „Tygodnika Powszechnego” został określony jako „człowiek, który nauczył biegaczy chodzić” – jego propozycje sprawiły, że dystans maratonu mogło ukończyć więcej amatorów, a organizatorzy zawodów wydłużali z tego powodu limit czasu.
Galloway podkreślał też znaczenie przygotowania mentalnego do biegu oraz stosowanie technik takich jak wizualizacje czy „magiczne słowa”, które pozwalają na utrzymanie motywacji. Określał je jako „pozytywne pranie mózgu”.
Galloway napisał łącznie 20 książek, rozwijał też swoją firmę Galloway Productions oraz sieć sklepów dla biegaczy Phidippides.
Życie prywatne Jego żoną od 1976 była Barbara Galloway, również biegaczka, która przebiegła ponad 160 maratonów. Mieli dwóch synów. W 2021 miał zawał, którego przyczyną mogła być ekspozycja na Agent Orange podczas wojny wietnamskiej. Po rekonwalescencji wrócił do regularnego biegania. Zmarł w Pensacola na Florydzie, wskutek powikłań po krwotocznym udarze mózgu.
Publikacje Wybrane publikacje:
Galloway’s Book on Running (1984) Marathon: You Can Do It! (2001); wyd. polskie: Maraton. Trening metodą Gallowaya Galloway’s Book on Running (revised), 2nd edition (2002); wyd. polskie: Bieganie metodą Gallowaya Half-Marathon: You Can Do It (2006); wyd. polskie: Półmaraton. Zdrowy trening i doskonałe wyniki metodą Gallowaya Mental Training For Runners (2011); wyd. polskie: Trening mentalny biegacza The Run-Walk-Run-Method (2013); wyd. polskie: Metoda Run Walk Run, czyli maraton bez zmęczenia
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne Strona oficjalna
Kategoria:Amerykańscy średniodystansowcy Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1972 Kategoria:Urodzeni w 1945 Kategoria:Zmarli w 2026