Stanisław Mielczarski (ur. 2 maja 1930 w Gdyni, zm. 4 października 1995 tamże) – polski historyk, nauczyciel akademicki, w 1981 prorektor Uniwersytetu Gdańskiego.
Życiorys Wykształcenie i praca zawodowa W 1949 ukończył Liceum Ogólnokształcące Związku Nauczycielstwa Polskiego w Gdyni-Orłowie. W 1952 ukończył studia historyczne I stopnia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Poznańskiego. W latach 1952–1961 pracował w Bibliotece Gdańskiej Polskiej Akademii Nauk. W 1957 obronił magisterium na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Od 1961 był wykładowcą w Instytucie Historii Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Gdańsku. W 1964 obronił doktorat, habilitację zaś w 1967. Od 1970 wykładowca w Instytucie Historii Uniwersytetu Gdańskiego. W latach 1970–1995 był kierownikiem Zakładu Nauk Pomocniczych Historii (od 1984 Zakładu Nauk Pomocniczych i Metodologii Historii). W latach 1975–1978 był prodziekanem Wydziału Humanistycznego UG. W 1981 pełnił funkcję prorektora UG. W latach 1990–1993 pełnił funkcję wicedyrektora Instytutu Historii na Wydziale Filologiczno-Historycznym UG. W 1991 został mianowany na stanowisko profesora nadzwyczajnego.
Odznaczenia i wyróżnienia Medal Komisji Edukacji Narodowej (1979) Złoty Krzyż Zasługi (1980)
Życie prywatne Był żonaty z Marią, z którą miał trójkę dzieci.
Został pochowany na Cmentarzu Witomińskim.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Gdańskiego Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 1995 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Historycznego Uniwersytetu Gdańskiego Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Witomińskim w Gdyni