Shaista Suhrawardy Ikramullah (ur. 22 lipca 1915 w Kolkacie, 11 grudnia 2000 w Karaczi) – pakistańska dyplomatka, pisarka i polityczka. Wybrana do , zasiadała w . W latach 1964–1967 ambasadorka Pakistanu w Maroku.
Życiorys Młodość, edukacja i kariera zawodowa Shaista Suhrawardy Ikramullah urodziła się 22 lipca 1915 w Kolkacie. Od strony matki była prawnuczką , wiodącej postaci pośród muzułmanów mieszkających w Kalkucie w XIX wieku. Jej ojciec, Hassan Suhrawardy, był medykiem oraz synem . Edukację rozpoczęła prywatnie, w domu uczyła się Koranu, języka perskiego oraz języka urdu. Uczęszczała również do Loreto House, anglojęzycznej szkoły zakonnej w Kalkucie. W 1933 roku wyszła za mąż za . Po ślubie oraz urodzeniu czwórki dzieci zaprzestała stosować purdah – jako jedna z pierwszych kobiet w swoim pokoleniu. W latach 1937–1940 wspólnie z mężem zamieszkała w Anglii. Podczas pobytu w Wielkiej Brytanii obroniła pracę doktorską pod tytułem A Critical Survey of Development of the Urdu Novel and Short Story, którą wydała w 1945 roku w Londynie. Stała się pierwszą muzułmanką, która otrzymała doktorat na Uniwersytecie Londyńskim.
W latach 90. wydała książkę biograficzną poświęconą swojemu kuzynowi Huseynowi Shaheedowi Suhrawardy, premierowi Pakistanu w latach 1956–1957.
Działalność polityczna Po powrocie do Delhi Muhammad Ali Jinnah przekonał ją do zaangażowania się politycznie. Przed (podziałem Indii Brytyjskich na Indie, Pakistan, Bangladesz oraz Mjanmę) została wybrana członkinią (właściwie Unii Indyjskiej). Była jedną z niewielu kobiet wybranych do w Zgromedzenia (w izbie zasiadała również m.in. Amrit Kaur), jednak podobnie jak pozostali politycy Ligi Muzułmańskiej nigdy nie objęła swojego mandatu.
W 1947 roku przeprowadziła się do Karaczi. W tym samym roku zasiadła w . Została jedną z dwóch kobiet zasiadających w Zgromadzeniu, drugą była . W Zgromadzeniu zasiadała przez siedem lat. Była przedstawicielką Pakistanu przy Organizacji Narodów Zjednoczonych. W latach 1964–1967 była ambasadorką Pakistanu w Maroku.
Życie prywatne i pozostała działalność Jej mężem był , pakistański polityk oraz pierwszy minister spraw zagranicznych kraju. Pobrali się w 1933 roku. Mieli czwórkę dzieci. Zmarła 11 grudnia 2000 w Karaczi.
Przypisy
Kategoria:Ambasadorowie Pakistanu Kategoria:Pakistańscy parlamentarzyści Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 2000