Osutka świerkowa (Lophodermium piceae (Fuckel) Höhn.) – gatunek grzybów z rodziny łuszczeńcowatych (Rhytismataceae). Wywołuje chorobę o nazwie niżowa osutka świerka.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Rhytismataceae, Rhytismatales, Leotiomycetidae, Leotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1874 r. Leopold Fuckel, nadając mu nazwę Phacidium piceae. W 1917 r. Franz Xaver Rudolf von Höhnel przeniósł go do rodzaju Lophodermium. Pozostałe synonimy: Coccomyces piceae (Fuckel) Rehm 1888 Leptostroma abietis Dearn. 1925 Polska nazwa według M.A. Chmiel
Charakterystyka Występuje w Ameryce Północnej i Południowej, Europie i Azji. Endofit, pasożyt obligatoryjny, występujący na świerku pospolitym (Picea abies), świerku sitkajskim (Picea sitchensis), niektórych innych gatunkach świerków, a także na daglezjach (Pseudotsuga), jodłach (Anies) i cisach (Taxus). Jego grzybnia rozwija się wewnątrz liści tych roślin iglastych, powodując ich żółknięcie, potem brunatnienie i przedwczesny opad. Dopiero na opadłych na ziemię, porażonych igłach, tworzą się czarne, wydłużone apotecja, a w nich askospory o wymiarach 70–80 × 1 μm.
Przypisy
Kategoria:Łuszczeńcowate Kategoria:Mykobiota Polski