Я̨, я̨ – litera rozszerzonej cyrylicy, wykorzystywana w dawniej, bo w XIX wieku, w alfabecie polskim. Litera ta składa się z litery Я używanej do zapisu samogłoski [ja], [ia] oraz ogonka.
Zastosowanie mały|lewo|Polska cyrylica w 1867 roku Po klęsce powstania styczniowego w 1863 roku zakazano publikowania liter łacińskich w oficjalnych dokumentach w latach 1864-1904. Litera Я̨ miała zastępować łacińskie odpowiedniki [ją] oraz [ią].
Kodowanie
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Litery cyrylickie z ogonkiem