Bertha Wellin (ur. 11 września 1870 na Olandii, zm. 27 lipca 1951 w Sztokholmie) – szwedzka pielęgniarka, działaczka społeczna i polityczka konserwatywna. Posłanka do Riksdagu w latach 1922–1932, jako jedna z pięciu czterech kobiet zasiadających w parlamencie kraju. Współzałożycielka i wieloletnia przewodnicząca .
Życiorys Dzieciństwo i edukacja Bertha Wellin urodziła się 11 września 1870. Wychowała się w południowej części Olandii, gdzie pracował jej ojciec. Bertha i troje jej rodzeństwa pobierali początkowo nauki u domowej guwernantki. Od 1884 roku Wellin kontynuowała edukację w szkole dla dziewcząt Sturk w Kalmar. Pracowała jako pielęgniarka w szpitalu w Kalmarze w latach 1892–1894. Następnie odbyła kurs pielęgniarski w w Sztokholmie (1895–1897), który ukończyła z wyróżnieniem. W czerwcu 1900 roku podjęła pracę w szpitalu Serafimerlasarettet w Sztokholmie, gdzie do 1907 roku pełniła obowiązki pielęgniarki operacyjnej na oddziale chirurgicznym. W 1907 roku wyjechała do Anglii. Po powrocie do Szwecji objęła stanowisko dyrektorki w agencji odpowiedzialnej za dobrostan dzieci, gdzie współpracowała z Kerstin Hesselgren.
Wellin odegrała kluczową rolę przy zakładaniu pisma Svensk Sjukskötersketidning i pełniła funkcję jego redaktorki od 1911 do 1933 roku. Na łamach tego periodyku propagowała ideę ogólnokrajowego stowarzyszenia dyplomowanych pielęgniarek. Efektem tych starań było powołanie , szwedzkiego stowarzyszenia pielęgniarek, któremu przewodniczyła od 1914 do 1933 roku.
W latach 1912–1927 Wellin zasiadała w radzie miejskiej Sztokholmu. W latach 1919–1929 wchodziła w skład sztokholmskiej rady do spraw zdrowia. W Wellin uzyskała mandat do Riksdagu. Uzyskiwała reelekcje na trzy kolejne kadencje parlamentu, w którym zasiadała do 1932 roku. Była w grupie pierwszych czterech kobiet wybranych do parlamentu Szwecji. W parlamencie skupiała się przede wszystkim na sprawach dobrostanu i równości kobiet, uczestniczyła również w debatach dotyczących obrony, rolnictwa oraz podatków i ceł.
Odznaczenia, śmierć i upamiętnienie W 1921 roku Wellin otrzymała medal Illis quorum, a w 1935 roku – Medal Florence Nightingale, najwyższe odznaczenie Czerwonego Krzyża dla pielęgniarek. Zmarła 27 lipca 1951 w Sztokholmie. Spoczywa na cmentarzu Norra begravningsplatsen w Solnie.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1870 Kategoria:Zmarli w 1951 Kategoria:Szwedzcy politycy Kategoria:Odznaczeni Medalem Florence Nightingale Kategoria:Ludzie związani ze Sztokholmem