Ziołomirek wykowy (Hypera viciae) – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Hyperinae. Zamieszkuje palearktyczną Eurazję od Półwyspu Iberyjskiego po Wyspy Japońskie, a ponadto wschodnią Afrykę Północną. Żeruje na wykach i groszkach.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1813 roku przez Leonarda Gyllenhaala pod nazwą Rhynchaenus viciae.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 4 do 4,6 mm. Na wierzchu ciała dominuje szarawa barwa.
Głowa ma dość chudy, zbliżony długością do przedplecza ryjek. Czoło jest węższe niż podstawa ryjka. Czułki są brunatnoczerwone i mają pierwszy człon biczyka o ⅓–½ dłuższy od następnego.
Przedplecze jest znacznie szersze niż dłuższe, najszersze pośrodku długości, o silnie zaokrąglonych bokach, na dysku porośnięte zarówno szczecinkami, jak i rozdwojonymi łuskami. Podłużne, ciemne przepaski na przedpleczu są słabo zaznaczone lub całkiem niewidoczne. Znacznie szersze od przedplecza, w zarysie prawie prostokątne pokrywy mają wystające barki, niespłaszczony wierzch, stosunkowo duże i wydłużone punktowanie rzędów oraz płaskie międzyrzędy. Ubarwienie ich jest szarawe z drobnymi, ciemnymi kropkami na międzyrzędach. Łuski na pokrywach wcięte są do połowy długości, a szczecinki silnie ku tyłowi nachylone. Odnóża są czarne, czasem z czerwonobrunatnymi wierzchołkami. Przednia para ma wierzchołki goleni dowewnętrznie zakrzywione, u samca mocniej niż u samicy, pozbawione ząbków.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla łąki, ugory, stanowiska ruderalne, polany i przydroża. Jest fitofagiem żerującym na wykach, w tym długożagielkowej, kosmatej, leśnej i ptasiej, a także na groszkach. Przepoczwarczenie ma miejsce w żółtobiałym, siateczkowatym oprzędzie. Opuszczenie oprzędu następuje w lipcu. Owad dorosły aktywny jest do późnej jesieni, po czym zimuje, a w kolejnym roku dożywa do maja, czerwca lub lipca.
Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Hiszpanii, Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Malty, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji oraz europejskich części Rosji i Turcji. W Afryce podawany jest z Egiptu. W Azji notowany jest z anatolijskiej części Turcji, Gruzji, Armenii, Azerbejdżanu, syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji, Kazachstanu, Mongolii i Japonii.
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Azji Środkowej Kategoria:Chrząszcze Egiptu Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Japonii Kategoria:Chrząszcze Mongolii Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Chrząszcze Turcji Kategoria:Chrząszcze Zakaukazia Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1781 roku