Donus – rodzaj chrząszczy z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Hyperinae.
Morfologia Owad dorosły Chrząszcze o ciele długości od 4 do 11,5 mm, u samców smuklejszym niż u samic. Oskórek bywa matowy lub lekko połyskujący, zwykle ma czarny kolor. Porastać go mogą łuski całobrzegie, wycięte z tyłu lub przekształcone we włoski. Ubarwienie łusek bywa różnorodne, nierzadko metaliczne; na pokrywach często tworzą one siatkę wzoru barwnego. Oprócz nich występują także szczecinki, często silnie ku tyłowi pochylone.
Głowa ma owalne, lekko wypukłe oczy. Ryjek jest trochę krótszy niż przedplecze, na krótkim odcinku szczytowym nagi i lśniący, w części pozostałej porośnięty zaś łuskami lub włoskami. Przekrój ma obły, rzadko spłaszczony i opatrzony żeberkiem. Zdarza się, że ryjek jest cieńszy i dłuższy u samca niż u samicy, co jest bardzo rzadkie wśród ryjkowców. Stosunkowo smukłe czułki wyrastają w wierzchołkowej części ryjka, a rowki do ich chowania kierują się ku przednim krawędziom oczu.
Mocno wypukłe przedplecze ma zarys o wyokrąglonych brzegach bocznych i tylnym, a powierzchnię gęsto i zwykle równomiernie punktowaną. Płaty oczne mają co najwyżej szczątkową postać. Tarczka zazwyczaj jest od zewnątrz niewidoczna. Pokrywy mają zwykle obrys mniej lub bardziej zbliżony do owalu, pozbawiony wydatnych kątów barkowych. Międzyrzędy nieparzyste mogą być wyższe od parzystych lub tak wysokie jak one. Skrzydeł tylnej pary brak jest zupełnie. Panewki przednich bioder leżą pośrodku długości przedpiersia. Odnóża zwykle pozbawione są ząbków na udach. Przednie golenie samców często są u szczytu nieco zakrzywione dowewnętrznie.
Larwa Larwy zwykle są zielone lub szare. Przemieszczają się przy użyciu posuwek, przywodząc na myśl gąsienice.
Ekologia i występowanie Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są fitofagami żerującymi na roślinach zielnych, w tym z rodzin astrowatych, selerowatych, jasnotowatych i trędownikowatych. Przepoczwarczenie ma miejsce w siateczkowatym oprzędzie przyklejonym do rośliny pokarmowej.
Rodzaj głównie palearktyczny. Najwięcej gatunków występuje w regionie śródziemnomorskim i w środkowej części Azji.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1865 roku przez Henriego Jekela. Obejmuje 125 opisanych gatunków:
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1865 roku