thumb|Grób Szczepana Bronisława Madeja na cmentarzu Bródnowskim. Szczepan Bronisław Madej (ur. 3 listopada 1901 w Warszawie, zm. 26 lipca 1984) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Szczepana (zm. 1918), urzędnika prywatnego, i Bronisławy z Karpińskich (zm. 1951) urodzony 3 listopada 1901 w Warszawie, ówczesnej stolicy Królestwa Polskiego. W latach 1910–1915 uczęszczał do rosyjskiej szkoły powszechnej. Jak sam podał: „Uczyłem się źle. Niepodobał mi się nauczyciel, gramatyka i historia rosyjska. W 1915 roku rzuciłem szkołę, ukończywszy dwa oddziały. W 1916 w czasie okupacji niemieckiej w polskiej szkole powszechnej ukończyłem trzeci oddział i zacząłem pracować na własne utrzymanie”.
29 marca 1920 wstąpił do 36 pułku piechoty. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 101, a następnie 28 pułku piechoty. Wyróżnił się 16 sierpnia 1920 w walce o wieś Mokre, stoczonej w ramach bitwy o przedmoście warszawskie. 10 grudnia 1921 porucznik Józef Gryglaszewski sporządził wniosek na odznaczenie Orderem Virtuti Militari, w którym napisał:
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako podoficer zawodowy i kontynuował służbę w 28 pp w Łodzi. W 1927 ukończył naukę w gimnazjum w Łodzi. W 1928 został przyjęty do Szkoły Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy. Został prymusem promocji im. gen. Józefa Bema. Generał dywizji Aleksander Osiński wręczył mu szablę – dar honorowy Prezydenta RP Ignacego Mościckiego. 15 sierpnia 1931 Prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1931 i 2. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a minister spraw wojskowych wcielił do 21 pułku piechoty w Warszawie. Z dniem 1 września 1931 został wyznaczony na stanowisko dowódcy plutonu. 22 lutego 1934 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1934 stopień porucznika w korpusie oficerów piechoty i 71. lokatą. W marcu tego roku nadal dowodził plutonem w macierzystym pułku. Na stopień kapitana został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 131. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym czasie był dowódcą 7 kompanii 21 pp. 13 lipca 1939 został przeniesiony do nowo utworzonego batalionu KOP „Komańcza” i wyznaczony na stanowisko dowódcy 2 kompanii. Na tym stanowisku walczył w kampanii wrześniowej. 19 września 1939 w Użoku przekroczył granicę i został internowany na terytorium Królestwa Węgier. W październiku 1943 pełnił służbę w Ośrodku Wyszkolenia Piechoty Centrum Wyszkolenia Armii.
Zmarł 26 lipca 1984. 27 grudnia 1984 został pochowany na cmentarzu Bródnowskim (sektor 62C, rząd 4, miejsce 1).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5196 – 28 lutego 1922 Srebrny Krzyż Zasługi – 1938 „za zasługi w służbie wojskowej” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Kapitanowie piechoty Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 21 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1984 Kategoria:Żołnierze 28 Pułku Strzelców Kaniowskich Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego internowani na Węgrzech w czasie II wojny światowej