Gąska żółtobiała (Melanoleuca resplendens (Fr.) Murrill) – gatunek grzybów należący do rodziny Melanoleucaceae.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Melamoleuca, Melanoleucaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1857 r. Elias Fries, nadając mu nazwę Agaricus resplendens. W 1914 r. William Alphonso Murrill przeniósł go do rodzaju Melanoleuca. Synonimy: Agaricus resplendens Fr. 1857 Tricholoma resplendens (Fr.) Quél. 1877 W 1948 r. Karol Zaleski nadał mu polską nazwę rycerzyk żółtobiały, Stanisław Domański w 1955 gąska biaława, a Władysław Wojewoda w 2003 r. gąska żółtobiała. Wszystkie te polskie nazwy są niespójne z aktualną nazwą naukową.
Morfologia Kapelusz O średnicy 2,5–7,5 cm, początkowo wypukły, potem płaski. Skórka gładka, biała, lepka, naga. Blaszki Wykrojone, gęste, białe, dość szerokie. Trzon Wysokość 2,5–7,5 (–12,5) cm, grubość 14% wysokości, równy lub zwężający się ku dołowi,, pełny lub pusty w środku. Powierzchnia naga, sucha, biała. Miąższ Biały, raczej miękki. Zapach i smak łagodny. Cechy mikroskopowe Zarodniki białe, eliptyczne, gładkie 5–7 × 3,5–5 μm.
Występowanie i siedlisko Podano nieliczne stanowiska w Europie. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył cztery stanowiska z uwagą, że częstość występowania i rozprzestrzenienie tego gatunku w Polsce nie są znane.
Naziemny grzyb saprotroficzny rosnący w lasach liściastych pod bukami.
Przypisy
Kategoria:Melanoleucaceae Kategoria:Mykobiota Polski