thumb Grzybówka trzcinowa (Mycena belliarum (Johnst.) P.D. Orton) – gatunek grzybów z rodziny grzybówkowatych (Mycenaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Mycena, Mycenaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1841 r. George Johnston, nadając mu nazwę Agaricus belliarus,. W 1960 r. Peter Darbishire Orton przeniósł go do rodzaju Mycena. Synonimy: Agaricus belliarum Johnst. 1841 Omphalia belliarum (Johnst.) P. Karst. 1879 W polskich opracowaniach występuje pod nazwą Mycena belliae (Johnst.) P.D. Orton, według Index Fungorum prawidłowa nazwa to Mycena belliarum (Johnst.) P.D. Orton. Maria Lisiewska w 1987 r. nadała temu gatunkowi polską nazwę grzybówka trzcinowa.
Morfologia Kapelusz O średnicy do 20 mm, u młodych okazów półkulisty z silnie podwiniętym brzegiem, następnie płaskowypukły, na koniec z zagłębionym środkiem, pępkowaty lub lejkowaty z prostym brzegiem, płytko bruzdowany, półprzejrzyście prążkowany. Powierzchnia naga i lepka, początkowo delikatnie owłosiona, pokryta twardą, galaretowatą błonką, dość blada, szarobrązowa, brudno żółtawobrązowa, z wiekiem zmieniająca kolor z czerwonobrązowego na sepiowy, jaśniejsza w środku, ostatecznie blednąca do brudnobiaławej. Blaszki W liczbie18-26 pełnych blaszek, szeroko przyrośnięte, głęboko zbiegające, nieco elastyczne, łukowate, o szerokości do 3 mm, dość grube, gładkie lub żebrowane, brudnobiałe do bardzo blado sepiowobrązowawych, czasami z różowym rumieńcem. Krawędzie wklęsłe, nieżelatynowane, w tym samym kolorze. Trzon Wysokość do 65 mm, grubość do 3 mm, pusty, nieco elastyczny, cylindryczny lub nieco rozszerzony u podstawy, prosty do zakrzywionego. Powierzchnia gładka, początkowo drobno, ale gęsto biało owłosiona na całej długości, nieco błyszcząca i nieco kleista, u bardzo młodych okazów czysto biała, następnie wodnisto biaława, przebarwiająca się na blado żółtawobrązowo lub blado szarobrązowo od podstawy w górę, w końcu z podstawą ciemno czerwonobrązową lub nawet czarną. Podstawa z białawą grzybnią mniej lub bardziej gęsto pokrytą białymi włókienkami, które mogą łączyć się, tworząc grube, promieniste sznury grzybniowe. Miąższ Zapach niewyraźny, przyjemny, ale trudny do opisania lub przypominający zapach torfowca. Smak niewyraźny lub lekko gorzki.
Występowanie i siedlisko Podano stanowiska w niektórych krajach Europy, w tym także w Polsce. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia.
Grzyb saprotroficzny. Rośnie na obumarłych pędach trzciny pospolitej nad powierzchnią wody na jeziorach i stawach i innych stojących wodach. Owocniki tworzy bardzo późną jesienią i w zimie. Rośnie na trzcinach niezbyt blisko brzegu, na głębokości 10–50 cm i do 12 cm nad powierzchnią wody.
Przypisy
Kategoria:Grzybówkowate Kategoria:Mykobiota Polski