Limobius borealis – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Hyperinae. Zamieszkuje Europę, Afrykę Północną i zachodnią część Azji. Żeruje na bodziszkach i iglicach.
Taksonomia thumb|left|Osobniki dorosłe obu podgatunków. Nominatywny na górze, L. b. arvernus na dole Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1792 roku przez Gustafa von Paykulla pod nazwą Curculio borealis. Wyróżnia się w jego obrębie dwa podgatunki: Limobius borealis borealis (Paykull, 1792) Limobius borealis arvernus Tempère, 1972.
Drugi z wymienionych opisany został po raz pierwszy w 1972 roku przez Gastona Tempère’a.
Morfologia Owad dorosły Chrząszcz o krępym ciele długości od 2,4 do 3 mm. Wierzch ciała porastają łuski o wierzchołkach wciętych co najmniej do połowy długości, ale nigdy prawie do podstawy.
Ryjek jest zakrzywiony, w przybliżeniu tak długi jak przedplecze, ku wierzchołkowi wyraźnie rozszerzony, a u nasady wygraniczony od czoła siodełkowatym wciskiem. Powierzchnię ma czarną, skąpo owłosioną. Szerokość pokrytego łuskami czoła niemal dorównuje szerokości podstawy ryjka. Czułki cechują się sześcioczłonowymi biczykami, których człon pierwszy jest pociągły, a ostatni mocno skrócony, o kształcie szerokiego krążka. Barwa czułków jest brunatnoczerwona z ciemniejszymi buławkami. Na głowie i ryjku występują dość krótkie, sterczące szczecinki.
Przedplecze jest znacznie szersze niż dłuższe, silnie po bokach zaokrąglone, najszersze w połowie długości, silnie sklepione w kierunku poprzecznym i stosunkowo słabo sklepione w kierunku podłużnym. W jego ubarwieniu występują trzy jasne przepaski podłużne, z których środkowa jest wąska i niekiedy zanika; łuski w przepaskach bocznych są białe. Długość pokryw jest od 1,4 do 1,5 razy większa niż ich wspólna szerokość. Są one znacznie szersze od przedplecza i prawie prostokątne w zarysie, poprzecznie mocno wypukłe. Występują na nich łuski białe, szare, brązowe, czasem także metaliczne, pozostawiające gdzieniegdzie ciemne plamy, często poredukowane; zwykle obecna jest ciemna plama w przedniej części międzyrzędów od pierwszego do trzeciego oraz ciemne plamki na międzyrzędach nieparzystych w pozostałej części pokryw; w przeciwieństwie do L. mixtus zawsze brak poprzecznego czarnego pasa w połowie długości. Sterczące, jasne i ciemne szczecinki na pokrywach są dłuższe niż na głowie i przedpleczu, u podgatunku nominatywnego liczne, a u L. b. arvernus nieliczne. Odnóża są brunatnoczerwone z ciemniejszymi udami. Przednie mają golenie o prostych wewnętrznych krawędziach wierzchołkowej części.
Genitalia samca mają edeagus o płacie środkowym zaokrąglonym i na szczycie ściętym.
Larwa Ciało larwy jest żółtawobiałe z czarnymi pinakulami.
Ekologia i występowanie thumb|Oprzęd z poczwarką Owad ten zasiedla nasłonecznione zbocza, łąki, murawy, pola, wąwozy, zarośla, ogrody i przydroża. Zarówno larwy, jak i postacie doskonałe są oligofagicznymi fitofagami bodziszkowatych. Do ich roślin żywicielskich należą: bodziszek czerwony, bodziszek drobny, bodziszek kosmaty, bodziszek leśny, bodziszek łąkowy, bodziszek pirenejski, bodziszek żałobny, iglica malwowata, iglica pospolita, Erodium chium i Erodium ciconium. Larwy żerują w pędach kwiatowych, szypułkach i pąkach kwiatowych, co może prowadzić do powstawania nabrzmiałości. Przepoczwarczenie odbywa się w kulistym, gładkim, żółtym oprzędzie przyczepionym do rośliny pokarmowej.
Gatunek palearktyczny. Podgatunek nominatywny w Europie znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Albanii, Grecji oraz europejskiej części Turcji. Na północy kontynentu dochodzi do koła podbiegunowego. W Afryce podawany jest z Maroka, Algierii, Tunezji, Libii i Egiptu. W Azji notowany jest z Cypru, anatolijskiej części Turcji, Syrii, Izraela, Gruzji, Armenii, Azerbejdżanu, syberyjskiej części Rosji i Kazachstanu. L. b. arvernus jest natomiast endemitem południowej Francji.
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Algierii Kategoria:Chrząszcze Azji Środkowej Kategoria:Chrząszcze Cypru Kategoria:Chrząszcze Egiptu Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Izraela Kategoria:Chrząszcze Libii Kategoria:Chrząszcze Maroka Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Chrząszcze Syrii Kategoria:Chrząszcze Tunezji Kategoria:Chrząszcze Turcji Kategoria:Chrząszcze Zakaukazia Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1792 roku