Glafkos (S110) (gr.: Γλαύκος) – grecki okręt podwodny z lat 70. XX wieku, jedna z czterech pozyskanych przez Grecję niemieckich eksportowych jednostek typu 209/1100. Okręt został zwodowany 15 września 1970 roku w stoczni Howaldtswerke-Deutsche Werft w Kilonii, a do służby w Polemiko Naftiko wcielono go 6 września 1971 roku. Oznaczona numerem taktycznym S110 jednostka została wycofana ze służby 9 czerwca 2011 roku.
Projekt i budowa „Glafkos” był jednym z kilkudziesięciu zbudowanych okrętów niemieckiego eksportowego typu 209, zaprojektowanego w biurze konstrukcyjnym Ingenieurkontor Lübeck. Okręt należał do pierwszej serii jednostek, których projekt o sygnaturze 209/0 powstał na bazie konstrukcji okrętów typu 205, nazwanej na podstawie przybliżonej wyporności 209/1100. Grecja była pierwszym zagranicznym kontrahentem, który postanowił pozyskać okręty typu 209.
Jednostka została zamówiona przez rząd Grecji w 1967 roku i zbudowana w stoczni Howaldtswerke-Deutsche Werft w Kilonii (numer budowy 1221). Stępkę okrętu położono 1 września 1968 roku, a zwodowany został 15 września 1970 roku.
Dane taktyczno–techniczne „Glafkos” był średniej wielkości okrętem podwodnym konstrukcji jednokadłubowej o długości całkowitej 54,4 metra, szerokości 6,2 metra i zanurzeniu 5,5 metra. Wykonany ze stali antymagnetycznej HY-80 kadłub miał średnicę 6,2 metra, a wysokość (od stępki do szczytu kiosku) wynosiła 11,3 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 1105 ton (bez zbiorników balastowych), a w zanurzeniu 1230 ton. Okręt napędzany był na powierzchni i w zanurzeniu przez dwustojanowy silnik elektryczny Siemens o mocy 3680 kW (5000 KM) przy 200 obr./min, zasilany z czterech baterii akumulatorów po 120 ogniw o łącznej pojemności 11 500 Ah i łącznej masie 257 ton. Akumulatory ładowane były przez generatory AEG o mocy po 405 kW, poruszane początkowo czterema czterosuwowymi, 12-cylindrowymi silnikami wysokoprężnymi Mercedes-Benz MB820 o mocy 441 kW (600 KM) przy 1450 obr./min każdy. Jednowałowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 11 węzłów na powierzchni i 22 węzły w zanurzeniu (na chrapach 12 węzłów). Zasięg wynosił 8600 Mm przy prędkości 4 węzłów na chrapach i 400 Mm przy prędkości 4 węzłów w zanurzeniu. Ster krzyżowy, umiejscowiony przed pięciołopatową śrubą napędową. Zbiorniki mieściły maksymalnie 63 tony paliwa. Oprócz tego okręt zabierał 4 tony oleju smarowego, 31 ton wody sanitarnej i 19 ton wody pitnej. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 250 metrów, zaś autonomiczność 50 dób.
Okręt wyposażony był w osiem dziobowych wyrzutni torpedowych kalibru 533 mm, z łącznym zapasem 14 torped. Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało początkowo radar nawigacyjny Thomson-CSF Calypso II, system kierowania ogniem (przelicznik torpedowy) H.S.A. Mk 8, sonar CSU-3-4, sonar pasywny AN5039A1 i bierne urządzenie pomiaru odległości Thomson Sintra DUUX-2C. Prócz tego okręt posiadał dwa peryskopy, dwie tratwy ratunkowe, kotwicę i pętlę demagnetyzacyjną MES.
Załoga okrętu składała się początkowo z 6 oficerów, 10 podoficerów i 15 marynarzy.
Służba „Glafkos” został wcielony do służby w Polemiko Naftiko 6 września 1971 roku. Okręt otrzymał numer taktyczny S110. 8 listopada 1971 roku „Glafkos” wyszedł z Kilonii w rejs do kraju, osiągając bazę w Salaminie 7 grudnia.
14 listopada 1997 roku na „Glafkosie” zakończyła się gruntowna modernizacja przeprowadzona w krajowej stoczni w Salaminie, na podstawie zawartego 5 maja 1989 roku kontraktu z Howaldtswerke-Deutsche Werft, mającego na celu osiągnięcie przez greckie okręty typu 209 standardu wyposażenia jednostek typu 206A. Prace objęły m.in. wymianę silników wysokoprężnych na model MTU 12V 493 TY60, montaż nowocześniejszego wyposażenia elektronicznego (sonar Krupp-Atlas CSU-83-90 z aktywną częścią DBQS-21 i pasywną DUUX-2, system kierowania ogniem Sperry Unisys Kanaris oraz urządzenie przeciwdziałania radioelektronicznego EloKa AR-700-S5) oraz modyfikację uzbrojenia (wyrzutnie torpedowe zostały przystosowane do wystrzeliwania przeciwokrętowych pocisków manewrujących UGM-84C, a okręt przenosi od tej pory 10 torped AEG SUT Mod 0 lub Mod 4 i cztery pociski rakietowe). Liczebność załogi wzrosła do 36 osób.
„Glafkos” został wycofany ze służby 9 czerwca 2011 roku po blisko 40-letnim okresie eksploatacji.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Greckie okręty podwodne Kategoria:Okręty podwodne typu 209 Kategoria:Okręty zbudowane w Howaldtswerke-Deutsche Werft