Konstanty Zachert-Olszyc

Konstanty Zachert-Olszyc, ps. Sułkowski, Olszyc (ur. 3 sierpnia 1893 w Łodzi, zm. 20–22 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski działacz niepodległościowy, inżynier chemik, oficer rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Hugona i Wiktorii z Gundelachów (1867–1951) urodzony 3 sierpnia 1893 w Łodzi. Był młodszym bratem Emilii (1887–1970), pisarki, działaczki społecznej i Wiktora Zacherta-Okrzanowskiego (1890–1940), kapitana geografa Wojska Polskiego, działacza niepodległościowego, kawalera Orderu Virtuti Militari, także zamordowanego w Katyniu. Po ukończeniu szkoły średniej i rocznego kursu handlowego w Warszawie zaangażował się w działalność niepodległościową. Był dwukrotnie więziony za pracę konspiracyjną. 15 marca 1911 został zastępcą komendanta Okręgu Armii Polskiej. We wrześniu rozpoczął organizowanie Oddziałów Ćwiczebnych Skautowych w Łodzi, Zgierzu, Pabianicach i Piotrkowie. W tym samym roku wyjechał z Królestwa Polskiego. W 1912 uczęszczał na wykłady z chemii w Berlinie. Przy miejscowym „Sokole” zorganizował drużynę skautową. W lipcu tego roku uczestniczył w kursie wojskowym we Lwowie, a w sierpniu w Skolem. W następnym roku studiował w Wyższej Szkole Tekstylnej w Akwizgranie. W 1914 jako oficer Armii Polskiej zaangażował się w organizację Legionów Polskich w Belgii. W 1915 został zatrzymany przez Niemców na okupowanym terytorium Belgii. Po uwolnieniu przyjechał do ówczesnego Generalnego Gubernatorstwa Warszawskiego i wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. Działalność konspiracyjną łączył z pracą zarobkową w Biurze Przerobów Wydziału Żywnościowego Magistratu m. Warszawy. 11 listopada 1918 jako komendant kompanii POW wziął udział w akcji rozbrajania okupantów.

W latach 1919–1920 walczył w szeregach 9 pułku piechoty Legionów na wojnie z Ukraińcami, a następnie wojnie z bolszewikami. Wyróżnił się 15 czerwca 1919 w walce z Ukraińcami pod wsią Litiatyn. 15 sierpnia 1921 został zdemobilizowany. 15 sierpnia 1928 prezydent mianował go podporucznikiem w rezerwie ze starszeństwem z 1 lipca 1925 i 2677. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a minister spraw wojskowych wcielił do 30 pułku piechoty w Warszawie. W kwietniu 1931 został przeniesiony w rezerwie do 9 pp Leg.. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III i nadal posiadał przydział w rezerwie do 9 pp Leg. Później został przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Na stopień porucznika rezerwy został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 883. lokatą w korpusie oficerów piechoty.

Po zwolnieniu z wojska podjął pracę w Łódzkiej Pluszowej Manufakturze w charakterze chemika. Następnie został dyrektorem technicznym warszawskiej Fabryki Papierów Kolorowych i Tapet. Od 19 lutego 1934 był zatrudniony w Ubezpieczalni Społecznej w Warszawie na stanowisku kierownika sekcji zakupów i zastępcy naczelnika wydziału gospodarki.

W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do sowieckiej niewoli i został osadzony w obozie NKWD w Kozielsku. Między 19 a 21 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego (lista nr 035/2 z 16 kwietnia 1940). Między 20 a 22 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu i tam pogrzebany. Ekshumowany z dołu śmierci do mogiły bratniej nr 5 i zaewidencjonowany pod nr 3742. Przy zwłokach ujawniono zaświadczenie PUWFiPW, świadectwo szczepień w Kozielsku i kartkę z zapiskami. Od 28 lipca 2000 spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.

Symboliczny grób braci Zachertów – Wiktora i Konstantego znajduje się w grobowcu rodziny Karola Gundelacha na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (sektor AL5, rząd 5, miejsce 18).

Był żonaty, miał córkę Marię.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień kapitanaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 12 maja 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”, poz. 944 jako inż. Zachert Konstanty. Krzyż Walecznych trzykrotnie Złoty Krzyż Zasługi Odznaka Pamiątkowa Więźniów Ideowych Odznaka pamiątkowa Polskiej Organizacji Wojskowej Krzyż Kampanii Wrześniowej – pośmiertnie 1 stycznia 1986.

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Armii Polskiej (1910–1914) Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 r. Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Odznaką pamiątkową Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką Pamiątkową Więźniów Ideowych Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 9 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie - grób symboliczny Kategoria:Polscy inżynierowie chemicy Kategoria:Porucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1940