Bogusław Mazurkiewicz, ps. „Kot” (ur. 2 stycznia 1946 w Ostrowcu Świętokrzystkim, zm. 22 kwietnia 1978 tamże) – polski trębacz, klawiszowiec i wokalista.
Życiorys Absolwent Liceum Muzycznego w Ostrowcu Świętokrzyskim, gdzie uczył się gry na trabce u prof. Lutaka. We wrześniu 1964 roku wszedł w skład krakowskiego septetu jazzowego Playing Family w którego skład, wchodzili wraz z nim, jako trębaczem: Janusz Nowotarski (lider); klarnet), Tadeusz Oferta (banjo), Wojciech Salomon (pianino), Andrzej Czechowski (puzon), Jan Poprawa (kontrabas) i Andrzej Czernicki (perkusja). Formacja zadebiutowała na Krakowskich Zaduszkach Jazzowych, a w 1967 roku zdobyła 1. nagrodę na festiwalu Jazz nad Odrą w kategorii jazz tradycyjny. W 1968 r. znalazł się w zespole założonym przez Michaja Burano, który nazywał się Burano and Leske Rom, gdzie również grał na trąbce, a wraz z nim w skład grupy wchodzili: Wiesław Wilczkiewicz (eks- Dżamble; gitara, Janusz Zieliński (eks- Breakout; gitara basowa), Andrzej Ibek (eks-Dżamble; (pianino, organy, Zbigniew Irzeński (eks zespół Henryka Witka; saksofon) i Benedykt Radecki (eks Dżamble; perkusja). Przez zespół przewinęli się także, między innymi: Mirosław Męczyński (eks- Pięciu; gitara), Aleksander Bem (eks- Pięciu; perkusja), Tadeusz Danielewicz (saksofon) czy Grzegorz Byczkowski (gitara akustyczna). Grupa zadebiutowała 30 maja 1968 roku, koncertem w Zabrzu, a niedługo potem zarejestrowała kilka utworów w Młodzieżowym Studiu „Rytm”, a były to następujące tytuły: Moje sny, Nie chcę tego powiedzieć, Całe niebo w ogniu, Come una fiata [Jesteś biała jak zjawa], lecz formacja Burano and Leske Rom, zakończyła swoją działalność jeszcze w tym samym roku, więc powrócił do rodzinnego Ostrowca Świętokrzyskiego i na początku 1969 roku założył zespół Kolorowe Koty, gdzie grał na organach. Oprócz niego w skład grupy wchodzili: Adam Lichota, którego miejsce szybko zajął Maciej Sudwoj (gitara), Jerzy Klusek (saksofon), Mieczysław Wieczorek (trąbka), Tadeusz Gołasa (gitara) oraz Zbigniew Mazurkiewicz (perkusja). Wystąpiła ona m.in. na II Młodzieżowym Festiwalu Muzycznym w Chorzowie (jedna z głównych nagród, tj. statuetka „Złotego Jelenia”), a także podczas Muzykobrania w Kielcach, gdzie, jako lider Kolorowych Kotów zdobył nagrodę indywidualną, ponieważ jury uznało go za najlepszego wokalistę przeglądu, co zaowocowało propozycjami wspólnych występów z takimi wykonawcami, jak: Warszawskie Kuranty czy Dżamble. Wkrótce zespół ten okazał się efemerydą, ponieważ po kilku miesiącach na skutek konfliktów i nieporozumień, formacja Kolorowe Koty, rozpadła się. W październiku 1969 roku dołączył do grupy Wiślanie 69, gdzie początkowo grał na trąbce, zaś po odejściu Andrzeja Ibka na organach. W składzie z nim zespół wylansował przeboje w wykonaniu wokalnym Elżbiety Żakowicz, tj. Chcę wierzyć twoim słowom i Czy nawet kilku dni nie chcesz podarować mi?, która to piosenka zajął 1. miejsce w Telewizyjnej Giełdzie Piosenki (20 stycznia 1970) oraz od stycznia do marca 1970 roku nagrywała swój jedyny longplay pt. Skąd my się znamy, który ukazał się nakładem Pronitu. Z końcem września tego samego roku wraz z nim, jako klawiszowcem, Wiślanie 69 wyjechali na 9-miesięczne tournee do Holandii, gdzie występowali w klubach m.in. obok zespołów The Cats i George Baker Selection oraz nagrali singla Maybe she, maybe you (muz. Bogusław Kot-Mazurkiewicz – sł. Andrzej Tylczyński) / Clear sun (melodia i słowa ludowe – adaptacja A. Tylczyński), wydanego nakładem wytwórni EMI-Imperial (1971). Po powrocie jeszcze przez jakiś czas współpracował z tą formacją, odchodząc wiosną 1972 roku i zakładając grupę, działającą pod nazwą Koło Napędowe, lecz nie przetrwała ona zbyt długo i szybko przestała istnieć, ale był on wówczas instruktorem muzycznym przy Zakładowym Domu Kultury Huty im. Nowotki w Ostrowcu Świętokrzyskim i na początku 1975 roku założył tam nowy zespół muzyczny o nazwie Kafar, działający w składzie: Bogusław Kot-Mazurkiewicz (instrumenty klawiszowe, trąbka, śpiew), Maciej Sudwoj (gitara), Tadeusz Gołasa (gitara), Mieczysław Wieczorek (trąbka), Jerzy Klusek (saksofon), Waldemar Klimkowski (puzon) i Jacek Świątek (perkusja). W tym samym roku grupa nagrała cztery utwory w PR Kielce: Śnij spokojnie, Wejdź do mnie przyjacielu, Spójrz w niebo, Katuj mnie oraz zakwalifikowała się w konkursie i wzięła udział w koncercie „Debiuty” w ramach KFPP Opole '75, wykonując piosenkę pt. Ucałuj mnie. We wrześniu 1975 rok on sam wystąpił, jak solista na III Młodzieżowym Festiwalu Muzycznym w Katowicach, otrzymując wyróżnienie. Zanim zespół Kafar został rozwiązany w roku 1976 to zdążył przygotować podkłady muzyczne dla popularnej wówczas, młodzieżowej, harcerskiej grupy Gawęda. A rozpadł się on ze względu na jego wyjazd na roczny kontrakt zagraniczny, gdzie za zarobione pieniądze, nabył organy Hammonda. Po powrocie do kraju, stanął na czele tria, w którym grali również J. Klusek (saksofon) i J. Świątek (perkusja). Jego dalsze plany muzyczne, przerwał 22 kwietnia 1978 roku jego nagły zgon. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Ostrowcu Świętokrzyskim (kwatera AZ-1-6).
Wybrana dyskografia Źródło: Z zespołem Burano and Leszke Rom Nagrania radiowe Młodzieżowe Studio „Rytm” (1968): Moje sny, Nie chcę tego powiedzieć, Całe niebo w ogniu, Come una fiata [Jesteś biała jak zjawa]
Z zespołem Wiślanie 69 Albumy 1970 – Skąd my się znamy (LP, Pronit)
Kompilacje 1969 – Kozaczok (SP, Pronit) 1970 – Telewizyjna Giełda Piosenki (3): Czy nawet kilku dni nie chcesz podarować mi? (EP, Polskie Nagrania) 1970 – Discorama (1): Sam gdy zechcę powrócę (SP, Pronit)
Single 1970 – Kiedyś spotkamy się znów/Szept przydrożnych wierzb (SP, Polskie Nagrania „Muza”) 1970 – Chcę wierzyć twoim słowom/Czy nawet kilku dni nie chcesz podarować mi? (Pronit) 1971 – Maybe she, Maybe you [Może ona, może ty]/Clear sun [Zachodźże słoneczko] (EMI-Imperial [NL])
Nagrania radiowe 1969: W lesie nad potokiem (voc. E. Żakowicz), Skąd my się znamy (voc. E. Żakowicz); 1970: Zachodźże słoneczko (voc. E. Żakowicz), Sam gdy zechcę, to wrócę (voc. J. Hryniewicz), Czy nawet kilku dni nie chcesz podarować mi? (voc. E. Żakowicz); 1972: Czerwone lata (voc. E. Żakowicz), Nie na zawsze (voc. E. Żakowicz), Dzisiaj zmienił się świat (voc. E. Żakowicz), Kiedy nadejdzie czas (voc. R. Wojciechowski), Deszcze padają nocą (voc. E. Żakowicz), A o nas nie wie nikt (voc. R. Wojciechowski)
Z zespołem Kafar Nagrania radiowe PR Kielce (1975): Śnij spokojnie, Wejdź do mnie przyjacielu, Spójrz w niebo, Katuj mnie PR Opole (XIII KFPP w Opolu, Debiuty, 1975): Ucałuj mnie
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polscy trębacze jazzowi Kategoria:Polscy trębacze Kategoria:Polscy keyboardziści rockowi Kategoria:Polscy keyboardziści Kategoria:Polscy wokaliści popowi Kategoria:Ludzie urodzeni w Ostrowcu Świętokrzyskim Kategoria:Urodzeni w 1946 Kategoria:Zmarli w 1978