Kazimierz Konstanty Małkowski (ur. 18 stycznia 1890 w Trębkach, zm. 18 maja 1920 pod Wielką Czernicą) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 19 stycznia 1890 w majątku Trębki, w ówczesnym powiecie gostyńskim guberni warszawskiej, w rodzinie ziemiańskiej Konstantego Rudolfa h. Bombek (1848–1898) i Heleny Aleksandry z Zachertów (1867–1935), tu urodzony 19 stycznia 1890., tu urodzony 15 stycznia 1890.. Był bratem Jadwigi Konstancji (ur. 1887), Andrzeja Juliusza (1888–1919), działacza niepodległościowego, Haliny (1890–1895) i Mariusza (1892–1917), chorążego 1 pułku artylerii Legionów. W 1911 ukończył Szkołę Realną we Lwowie, a następnie rozpoczął studia na Wydziale Chemicznym Szkoły Politechnicznej we Lwowie. Ukończył trzy lata studiów. W latach 1911-1912 był członkiem I Polskiej Drużyny Strzeleckiej w tym mieście.

Po wybuchu wojny wstąpił do Legionu Wschodniego, a po jego rozwiązaniu w Mszanie Dolnej kontynuował służbę w Legionach Polskich. Dowodził plutonem w 8 kompanii II batalionu 3 pułku piechoty. 19 listopada 1914 został mianowany chorążym, a 15 grudnia 1915 awansował na podporucznika. Po awansie objął dowództwo 8 kompanii. Wziął udział w kampanii karpackiej (1914–1915), bessarabskiej (1915) i wołyńskiej (1915–1916). W każdej z nich wyróżnił się męstwem. 1 listopada 1916 awansował na porucznika. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917), wstąpił do Polskiej Siły Zbrojnej. Służył w 2 pułku piechoty na stanowisku dowódcy 4. kompanii.

Po odzyskaniu niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego i kontynuował służbę w pułku, który został przemianowany na 8 pułk piechoty Legionów. W jego szeregach walczył na wojnie z Ukraińcami, a następnie wojnie z bolszewikami. Wyróżnił się 18 maja 1920 dowodząc batalionem w walce pod wsią Wielka Czernica, w trakcie której poległ. 7 marca 1921 dowódca 8 pp Leg., ppłk Władysław Bończa-Uzdowski sporządził wniosek na odznaczenie Orderem Virtuti Militari, w którym napisał:

15 lipca 1920 został pośmiertnie zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6953 – pośmiertnie 10 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie 12 maja 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych czterokrotnie Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej – 10 grudnia 1916 Medal Zasługi Wojskowej na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej – 5 sierpnia 1917 Srebrny Medal Waleczności 1 klasy Krzyż Żelazny II klasy – 16 listopada 1916

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci i studenci Szkoły Politechnicznej we Lwowie Kategoria:Członkowie Polskich Drużyn Strzeleckich Kategoria:Dowódcy batalionów 8 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Oficerowie piechoty Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Oficerowie Polskiej Siły Zbrojnej (Polnische Wehrmacht) Kategoria:Polacy odznaczeni niemieckim Krzyżem Żelaznym Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Polegli w wojnie polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1920 Kategoria:Żołnierze Legionu Wschodniego Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich