Walenty Rüling OCist. (, także Küling, Rühling; ur. około 1600 w Vatterode, zm. 20 października 1653 w Krzeszowie) – duchowny rzymskokatolicki, 39. opat cysterskiego opactwa w Krzeszowie, sprawujący ten urząd w latach 1632/33–1653. Jego rządy przypadły na okres wojny trzydziestoletniej, podczas którego zasłynął jako wybitny administrator i obrońca niezależności zakonuM. Gabrowski, „Der Stein des Abtes Valentin von Grüssau”, Schlesischer Gebirgsbote, nr 9/2025, s. 9–10. A. Rose, Kloster Grüssau, Stuttgart und Aalen 1974, s. 75, 77-81.M. Gabrowski, Dobra klasztoru cystersów z Krzeszowa opisane przez Friedricha Zimmermanna, Polkowice 2020, s. 24-25..
Życiorys Urodził się w Hesji, prawdopodobnie w miejscowości Vatterode. W 1624 roku wstąpił do klasztoru cystersów w Krzeszowie. W zakonie pełnił funkcje przeora oraz zarządcy dóbr klasztornych (ekonoma). W źródłach opisywany jest jako duchowny wykształcony, łagodny w obejściu i umiarkowany w potrzebach, mimo przewlekłych problemów zdrowotnych. Przypisuje się mu także działalność literacką dotyczącą historii opactwa, odnotowaną w dziele Nicolasa Jongelinusa Notitia Abbatiarum Ordinis Cisterciensis per orbem universum (Kolonia 1640).
Rządy opackie Został wybrany opatem 11 marca 1632 lub 1633 roku jako następca Adama Wolfganga. W chwili wyboru miał około 32 lata, osiem lat życia zakonnego oraz siedem lat kapłaństwa. Elekcji przewodniczył opat Matthaeus Rudolph z Lubiąża, przy udziale opatów Caspara I Gleisberga z Henrykowa oraz Christopha II Hochgesanga z Kamieńca. Początek jego rządów przypadł na okres wojny trzydziestoletniej. W jej trakcie opactwo krzeszowskie zostało poważnie zniszczone – klasztor, kościół, biblioteka oraz zabudowania gospodarcze zostały spalone, a dobra klasztorne splądrowane przez wojska szwedzkie. W obliczu zagrożenia opat zmuszony był do opuszczenia klasztoruK. Michalik, Krzeszów - Dom Łaski Maryi, Krzeszów 2018, s. 17.. Po zakończeniu działań wojennych zaangażował się w odbudowę opactwa oraz wsparcie okolicznych terenów. Doprowadził do odbudowy kościoła i klasztoru, uzupełnił bibliotekę o nowe księgi oraz podjął działania zmierzające do spłaty długów, którymi obciążone było opactwo jeszcze z czasów wcześniejszych konfliktówHeimatbuch des Kreises Landeshut i. Schl., hrsg. E. Kunick, Landeshut (Kamienna Góra) 1929, s. 400..
Spór o egzempcję i misja w Rzymie W ostatnich latach życia Valentin Rüling był zaangażowany w spór o zachowanie niezależności śląskich opactw cysterskich. Dążył do ograniczenia wpływów czeskiego wikariatu oraz nacisków ze strony biskupstwa wrocławskiego. Istotą konfliktu był przywilej egzempcji, gwarantujący cystersom bezpośrednie podporządkowanie Stolicy Apostolskiej. Sytuacja zaostrzyła się w 1652 roku, gdy biskup wrocławski Karol Ferdynand Waza podjął próbę podporządkowania opactw cysterskich swojej jurysdykcji. W trakcie konfliktu opat z Henrykowa został uwięziony w Nysie, natomiast na pozostałych opatów, w tym na Rülinga, nałożono karę ekskomuniki, ogłaszaną publicznie w kościołach regionu. Pomimo ciężkiego stanu zdrowia Rüling udał się na początku 1653 roku do Rzymu. Dzięki interwencji u władz zakonu oraz Stolicy Apostolskiej doprowadził do rozstrzygnięcia sporu na korzyść śląskich opactw. W wyniku interwencji Stolicy Apostolskiej potwierdzono dotychczasowe przywileje cystersów, co umożliwiło zachowanie autonomii opactwa w Krzeszowie.
Śmierć i upamiętnienie Zmarł 20 października 1653 roku w Krzeszowie, krótko po powrocie z podróży do Rzymu. Został pochowany na miejscu. W nekrologach opisywano go jako człowieka pobożnego i uczonego oraz zasłużonego dla odbudowy i stabilizacji ekonomicznej opactwa.
Bibliografia Gabrowski M., Dobra klasztoru cystersów z Krzeszowa opisane przez Friedricha Zimmermanna, Polkowice 2020. Heimatbuch des Kreises Landeshut i. Schl., hrsg. E. Kunick, Landeshut (Kamienna Góra) 1929. Michalik K., Krzeszów – Dom Łaski Maryi, Krzeszów 2018. Rose A., Kloster Grüssau, Stuttgart und Aalen 1974.
Przypisy
Kategoria:Cystersi (biografie) Kategoria:Zmarli w 1653 Kategoria:Krzeszów (województwo dolnośląskie)