Kościół Maryi Panny Niemieckiej () – romański kościół w Starym Mieście w Jerozolimie, wzniesiony wraz z hospicjum dla pielgrzymów i szpitalem w 1128 roku, zburzony w XIII w., park archeologiczny.
Historia Kościół wraz z kompleksem, na który składały się hospicjum dla pielgrzymów i szpital, dedykowany Maryi Pannie, został wzniesiony w 1128 roku. Kościół i dom pielgrzyma powstały celem obsługi pątników języka niemieckiego. Opiekę nad pielgrzymami powierzono joannitom, którzy wyznaczyli do tej posługi swoich braci wywodzących się z krajów niemieckojęzycznych. Duża niezależność tej grupy ustała wraz z upadkiem Jerozolimy w 1187Zakon Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie (pot. zakon krzyżacki) założyli bracia związani z Kościołem Maryi Panny Niemieckiej, którzy osiedli w Akce. Oficjalna data powstania to rok 1190. Krzyżacy powrócili do Jerozolimy w latach 1229–1244.. Część mieszkalna przylegała od północy do kościoła o długości 21 i szerokości 12 m. Większość budowli nie zachowała się do czasów współczesnych. Kompleks został zburzony w XIII w. Jeszcze w latach 60. XX w. teren na szczycie schodów prowadzących w dół do Ściany Płaczu pokrywały ruiny zawalonych budynków oraz uboga zabudowa ze stajniami dla osłów. Gdy w 1968 roku Żydzi rozpoczęli odbudowę dzielnicy, przeprowadzono wykopaliska archeologiczne w miejscu dawnego kościoła i hospicjum niemieckiego. Pracami kierował Meir Ben-Dov. Władze postanowiły zagospodarować teren i uczynić z niego park archeologiczny. Po zabezpieczeniu pozostałości umieszczono tablice informacyjne. Od strony ulicy Misgay Ladach Rd. widoczne są ruiny dawnego kościoła, od strony schodów Ma’alot Rav Yehuda Halevi zachowane średniowieczne łuki magazynów klasztornych.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Kościoły w Jerozolimie Kategoria:Stare Miasto Jerozolimy