Kwabena Adu Boahen (ur. 22 września 1964 w Akrze) – ghański profesor bioinżynierii i inżynierii elektrycznej na Stanford UniversityKwabena Boahen, PhD, Professor of Bioengineering and Electrical Engineering, Stanford University. Wcześniej wykładał na University of Pennsylvania. Jest synem znanego ghańskiego historyka i polityka, profesora Alberta Adu Boahena.

Życiorys Młodość i edukacja Kwabena Boahen urodził się 22 września 1964 w Akrze w Ghanie. Jego ojciec, Albert Adu Boahen, był profesorem historii na University of Ghana i działaczem na rzecz demokracji w Ghanie.

Kwabena uczęszczał do Mfantsipim School w Cape Coast oraz do Presbyterian Boys' Senior High School w Akrze. W czasie nauki w Mfantsipim skonstruował maszynę do sadzenia kukurydzy, która wygrała krajowy konkurs naukowy, a szkołę ukończył jako najlepszy absolwent rocznika 1981.

W 1989 roku uzyskał tytuły licencjata i magistra z inżynierii elektrycznej na Johns Hopkins University, a w 1997 doktorat z systemów obliczeniowych i neuronowych na California Institute of Technology, jego promotorem był Carver Mead. W pracy doktorskiej zaprojektował i wykonał krzemowy układ scalony naśladujący działanie siatkówki oka, którego prototyp również pod kierownictwem Carvera Meada stworzyła w 1991 roku .

Kariera Po doktoracie Boahen dołączył do kadry University of Pennsylvania, na którym pełnił funkcję Skirkanich Term Junior Chair. W 2005 roku przeszedł na Stanford University, na którym kieruje laboratorium Brains in SiliconStrona laboratorium Brains in Silicon.

Badania Boahen jest uznawany za jednego z pionierów inżynierii neuromorficznej, czyli dziedziny zapoczątkowanej przez Carvera Meada w latach 80. XX wieku. W przeciwieństwie do sztucznej inteligencji, która jedynie inspiruje się mózgiem, inżynieria neuromorficzna dąży do stworzenia nowego paradygmatu obliczeniowego opartego na zasadach organizacji mózgu. Mózg wykorzystuje hybrydowy model obliczeń: sygnały analogowe (potencjały dendrytyczne) służą do obliczeń, a sygnały cyfrowe (potencjały czynnościowe) do komunikacji.

Boahen podkreśla efektywność obliczeniową mózgu twierdząc: „Typowy superkomputer wielkości pokoju waży około 1000 razy więcej, zajmuje 10000 razy więcej miejsca i zużywa milion razy więcej energii niż średniej wielkości kawałek tkanki nerwowej tworzącej ludzki mózg”K. A. Boahen, "Neuromorphic Microchips", Scientific American, vol. 292, nr 5, s. 56–63, maj 2005..

W swoich pracach łączy zagadnienia z projektowania układów elektronicznych, architektury chipów i neuronauki, tworząc układy scalone naśladujące działanie mózgu. W 2016 roku został mianowany IEEE Fellow. Do jego najważniejszych osiągnięć należą: rozwój paradygmatu projektowania układów CMOS w trybie podprogowym, metoda address-event (AER) do komunikacji między układami neuromorficznymi oraz skalowalne systemy wieloukładowe.

Laboratorium Boahena na Stanfordzie stworzyło pierwszy neuromorficzny system z milionem neuronów impulsowych i miliardem synaps: Neurogrid, który emuluje sieci neuronów kory mózgu w czasie rzeczywistym przy poborze mocy wynoszącym jedynie 3 waty.

Boahen spopularyzował także termin retinomorficzny w odniesieniu do czujników optycznych inspirowanych biologiczną siatkówką.

Wyróżnienia NIH Director's Pioneer Award, National Institutes of Health (2006) Young Investigator Program, Office of Naval Research (od 2002) Faculty Early Career Program, National Science Foundation (od 2001) Stypendium naukowe w dziedzinie nauki i inżynierii, David and Lucile Packard Foundation (1999 - 2004)

Przypisy

Linki zewnętrzne Kwabena Boahen w Google Scholar Wywiad z Kwabena na oficjalnym kanale Computer History Museum John Sanford, "Mind in the machine", Stanford Medicine Magazine, 10 listopada 2023

Kategoria:Urodzeni w 1964 Kategoria:Amerykanie pochodzenia ghańskiego Kategoria:Amerykańscy inżynierowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Pensylwanii Kategoria:Absolwenci Johns Hopkins University Kategoria:Absolwenci California Institute of Technology