Drużynowe mistrzostwa krajów nordyckich w szachach – drużynowy turniej szachowy przeznaczony dla reprezentacji narodowych, odbywający się w latach 1970–1989.
Historia Pierwsza edycja odbyła się w 1970 roku w Großenbrode, a uczestniczyły w niej cztery drużyny, w tym reprezentacja Szlezwiku-Holsztynu. Te zawody wygrało RFN przed Szwecją i Norwegią. W 1971 roku uczestniczyło sześć drużyn, przy czym różnica między zwycięską Szwecją a kolejnymi trzema reprezentacjami – Danią, Norwegią i RFN – wynosiła pół punktu. W składzie Szwecji występował wówczas Ulf Andersson, który zdobył 4,5 punktu na 5 możliwych. W 1973 roku po raz pierwszy turniej odbył się poza granicami RFN – w duńskim Ribe. W turnieju tym grali m.in. Ulf Andersson, Bent Larsen i Friðrik Ólafsson. Debiutantem była wówczas Islandia, natomiast zawody zwyciężyła Szwecja. W 1983 roku zadebiutowały drużyny Polski i Wysp Owczych. W swoim pierwszym występie w turnieju nordyckim zwyciężyła Polska. Ostatnia edycja mistrzostw odbyła się w 1989 roku.
Zwycięzcy Sezon Miejsce 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsceŹródło 1970 Großenbrode 1971 Großenbrode 1972 Großenbrode 1973 Ribe 1974 Eckernförde 1975 Hindås 1976 Brema 1977 Glücksburg 1983 Oslo 1985 Pohja 1987 Słupsk 1989 Aabybro
Klasyfikacja medalowa Źródło: OlimpBase
Msc. Państwo 1. 4 2 2 2. 3 3 1 3. 2 6 2 4. 2 0 3 5. 1 1 2 6. 0 0 1 6. 0 0 1
Przypisy
Kategoria:Rozgrywki szachowe